Castor 2 (człon rakiety)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Castor 2
Producent Thiokol[1] (USA)
Człon rakiet Advanced Scout, Blue Scout 1, Blue Scout 2, Blue Scout Junior, Delta 0100, Delta 1000, Delta 2000, , Delta L, Delta M, Delta N, H-I, N-I, N-2, Scout A, Scout B, Scout D, Scout F, Scout G
Materiały napędowe stały materiał pędny
Rok pierwszego startu 1960
Rok ostatniego startu 1994
Koszt jednostkowy 1,01 mln USD
Osiągi
Siła ciągu przy starcie 258,915 (w próżni) kN
Impuls właściwy w próżni 262 s
Impuls właściwy na poz. morza 232 s
Maks. czas działania 37 s
Wymiary
Długość 6,04 m
Średnica 0,79 m
Rozpiętość 0,79 m
Masa pustego 695 kg
Masa maksymalna 4424 kg
Silniki
Silnik 1. 1 × TX-354-3

Castor 2amerykański człon wielu rakiet nośnych używanych od lat 60. do 90. XX wieku, głównie rodziny Blue Scout, Scout i Delta oraz japońskich serii H i N. Spalał stały materiał pędny. Jego konstrukcja wywodzi się z taktycznych rakiet Sergeant[1]. Człony Castor 2 były używane ponad 1050 razy.

Człony Castor 2 dookoła rakiety typu Delta

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Castor (ang.). W: The Satellite Encyclopedia [on-line]. TBS INTERNET. [dostęp 2015-04-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mark Wade: Castor 2 (ang.). W: Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2015-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-04-10)].