Castrum doloris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Castrum doloris (łac. „zamek boleści”) – forma ozdobnego katafalku, przy którym odprawiano uroczystości pogrzebowe.

W XVII i XVIII w. castra doloris zyskały wyjątkowo rozbudowaną oprawę architektoniczno - scenograficzną o bogatym programie symboliczno-alegorycznym. Castrum doloris umieszczano w kościele przed ołtarzem, pośrodku nawy lub w kaplicy. Składał się on z elementów takich jak: tempietty, baldachimy, fragmenty fortyfikacji, piramidy, obeliski, figury świętych, personifikacje, elementy heraldyczne i symboliczne, portret trumienny, sceny z życia zmarłego. U stóp castrum w barokowej Polsce odbywano spektakl pogrzebowy – theatrum funebris.