Caterina Valente

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Caterina Valente
Ilustracja
Caterina Valente (1966)
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1931
Paryż
Zawód piosenkarka, gitarzystka, tancerka, aktorka
Powiązania Louis Armstrong, Chet Baker, Perry Como, Ella Fitzgerald, Benny Goodman, Woody Herman, Claus Ogerman, Tommy Dorsey Orchestra, Sy Oliver, Buddy Rich, Edmundo Ros
Strona internetowa

Caterina Valente (ur. 14 stycznia 1931 w Paryżu[1]) – włoska[2] piosenkarka, gitarzystka, tancerka i aktorka.

Urodziła się w włoskiej rodzinie pracowników cyrku – matka była klaunem, a ojciec muzykiem (specjalizował się w grze na akordeonie). Jako dziecko występowała z rodzicami[1]. Jej bratem był piosenkarz, klarnecista i gitarzysta Silvio Francesco (1927–2000). W czasie wojny była internowana w obozie w Essen. Zakończenie wojny przeżyła we Wrocławiu, skąd wyjechała do ZSRR, a później do Francji. W 1945 zaczęła się uczyć gry na gitarze. Jako piosenkarka debiutowała w 1953. Występowała z wieloma zespołami jazzowymi i rozrywkowymi. Zagrała w kilku filmach. Śpiewa w 6 językach.

W 1967 wystąpiła na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie.

Najpopularniejsze nagrania: „Malagueña”, „La brise et moi”.

Mieszka w Lugano w Szwajcarii, posiada również dom w Stanach Zjednoczonych[3][4].

Wybrana dyskografia[edytuj]

  • The Hi-Fi Nightingale (1956)
  • Ole Caterina (1957)
  • Plenty Valente! (1957)
  • Classic with a Chaser (1960)
  • Caterina 86 (1985)
  • Ich Bin (1989)
  • Super-Fonics (1995)
  • Briglia Sciolta (1999)
  • Sings Weil (2000)

Przypisy

  1. a b Stacia Proefrock: Caternina Valente (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-08-23].
  2. Caternina Valente (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-08-23].
  3. Neue Post: Caterina Valente: Die verheimlichte Tragödie (niem.). wunderweib.de, 20 marca 2012. [dostęp 2016-08-23].
  4. Liebe, Tanz und 1000 Schlager: Caterina Valente wird heute 85 (niem.). blick.ch, 14 stycznia 2016. [dostęp 2016-08-23].

Bibliografia[edytuj]

  • Ryszard Gloger, Wojciech Skrzydlewski, Ilustrowany leksykon muzyki popularnej, Poznań: Kurpisz, 2002, ISBN 83-88841-44-0
  • Roman Waschko, Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Warszawa 1970

Linki zewnętrzne[edytuj]