Cecha fonologiczna relewantna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cecha fonologiczna relewantna (inaczej cecha odróżniająca, dystynktywna, kontrastywna lub istotna) – właściwość fonemu, której zmiana powoduje zmianę znaczenia wyrazów, w których ów fonem został użyty[1].

Zdolność odróżniająca cechy fonologicznej definiowana jest w odniesieniu do systemu fonologicznego danego języka, a w niektórych przypadkach także kontekstu, w jakim znajduje się fonem definiowany przez tę cechę[2].

W języku polskim cechą odróżniającą jest np. dźwięczność, por.:

/pas/ pas vs. /bas/ bas,
/rafa/ rafa vs. /rava/ Rawa.

Kontrast pomiędzy dźwięcznymi i bezdźwięcznymi fonemami zanika jednak np. przed pauzą (tzw. ubezdźwięcznienie)[3]:

/kot/ kot vs. /kot/ kod,

bądź przed bezdźwięczną spółgłoską:

/rafka/ rafka vs. /rafka/ Rawka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Milewski 1967 ↓, s. 60.
  2. Peter Roach: A Little Encycloedia of Phonetics (ang.). W: University of Reading [on-line]. s. 60. [dostęp 2017-06-25].
  3. Bąk 1977 ↓, s. 87.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]