Cefuroksym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cefuroksym
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C16H16N4O8S
Masa molowa 424,39 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 55268-75-2
PubChem 41375[1]
DrugBank APRD00285[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC J01 DC02
Stosowanie w ciąży kategoria B

Cefuroksymorganiczny związek chemiczny, półsyntetyczna cefalosporyna II generacji o działaniu bakteriobójczym o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym. Aktywny wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Nieaktywny wobec bakterii atypowych. Nie wchłania się z przewodu pokarmowego, stąd stosuje się podawanie drogą parenteralną (pozajelitową). Nie jest metabolizowany, a jego biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 80 min. Wydalanie następuje przez nerki[5].

Aksetyl cefuroksymu[edytuj | edytuj kod]

Aksetyl cefuroksymu

Do stosowania doustnego przeznaczony jest prolek, aksetyl cefuroksymu. Jest to bardziej lipofilowa pochodna cefuroksymu, jego ester z 1-(1-ketoetoksy)etan-1-olem. Jego dostępność biologiczna wynosi 40–52% (wyższa jest po posiłku). Podobnie jak cefuroksym, nie jest metabolizowany i jest wydalany przez nerki, jednak ma dłuższy okres półtrwania: 1,2–1,5 godziny[6].

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Reakcje niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Preparaty cefuroksymu mają postać proszku do sporządzania zawiesiny lub roztworu do wstrzyknięć. W Polsce są dostępne: Aprokam, Biofuroksym, Cefuroxim-MIP i Zinacef[8].

Preparaty aksetylu cefuroksymu to tabletki lub proszek/granulat do sporządzania zawiesiny doustnej. W Polsce są dostępne: Bioracef, Cefox, Cefuroxime, Ceroxim, Furocef, Tarsime, Xorim, Xorimax, Zamur, Zinnat i Zinoxx[9].

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Cefuroksym[5]: Dożylnie lub domięśniowo. Zwykle u osób dorosłych 0,75–1,5 g trzy razy na dobę.
  • Aksetyl cefuroksymu[6]: Doustnie. Zwykle u osób dorosłych 0,25–0,5 g dwa razy na dobę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cefuroksym (CID: 41375) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c d Cefuroksym (APRD00285) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. a b c Cefuroksym (nr C4417) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2011-06-21].
  4. Cefuroksym (nr C4417) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych (ze względu na zmianę sposobu wywołania karty charakterystyki, aby pobrać kartę dla obszaru USA, na stronie produktu należy zmienić lokalizację na "United States" i ponownie pobrać kartę). [dostęp 2011-06-21].
  5. a b Cefuroksym (cefuroxime), indeks.mp.pl [dostęp 2019-05-08].
  6. a b Cefuroksym (aksetyl cefuroksymu) (cefuroxime axetil), mp.pl [dostęp 2019-05-08].
  7. D. Dzierżanowska: Antybiotyki w praktyce ambulatoryjnej. s. 299.
  8. Preparaty zawierające: cefuroksym (cefuroxime), mp.pl [dostęp 2019-05-08].
  9. Preparaty zawierające: cefuroksym (aksetyl cefuroksymu) (cefuroxime axetil). mp.pl. [dostęp 2019-05-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-006-X.
  • Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XVIII. Warszawa: Split Trading. ISBN 83-85632-95-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.