Cegielnia-Chylice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cegielnia-Chylice
część miasta Konstancina-Jeziorny
Ilustracja
Cegielnia Chylice w 1938 roku
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

piaseczyński

Gmina

Konstancin-Jeziorna

Miasto

Konstancin-Jeziorna

W granicach Konstancina-Jeziorny

1 sierpnia 1977

SIMC

0920640[1]

Populacja (1921)
• liczba ludności


134

Strefa numeracyjna

(+48) 22

Kod pocztowy

05-520

Tablice rejestracyjne

WPI

Położenie na mapie Konstancina-Jeziorny
Mapa konturowa Konstancina-Jeziorny, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Cegielnia-Chylice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Cegielnia-Chylice”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Cegielnia-Chylice”
Położenie na mapie powiatu piaseczyńskiego
Mapa konturowa powiatu piaseczyńskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Cegielnia-Chylice”
Położenie na mapie gminy Konstancin-Jeziorna
Mapa konturowa gminy Konstancin-Jeziorna, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Cegielnia-Chylice”
Ziemia52°04′27″N 21°05′14″E/52,074167 21,087222
Portal Polska

Cegielnia-Chylice (dawn. Cegielnia Chylice) – część miasta Konstancina-Jeziorny (SIMC 0920640[1]), w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim. Leży w południowej części miasta, przy granicy z Nowym Czarnowem. Obejmuje obszar i okolice starej cegielni wraz z terenem zalesionym i cmentarzem parafialnym na południowy wschód od cegielni. Teren ten oddziela historyczną wieś Stare Wierzbno (na zachodzie) od Nowego Wierzbna (na wschodzie) i – wszystkie trzy miejscowości znajdują się od 1977 w granicach Konstancina-Jeziorny.

Dawna osada cegielniana, w latach 1867–1954 w gminie Nowo-Iwiczna w powiecie warszawskim. W 1921 roku cegielnia Chylice liczyła 134 mieszkańców[2]. 20 października 1933 utworzono gromadę Chylice w granicach gminy Nowo-Iwiczna, składającą się z wsi Chylice, folwarku Chylice, cegielni Chylice, osady młyńskiej Chylice i folwarku Pólko[3].

Od 1 lipca 1952 w powiecie piaseczyńskim[4]. Tego samego dnia gromadę Chylice wraz z cegielnią Chylice wyłączono ze znoszonej gminy Nowo-Iwiczna i włączono do gminy Jeziorna[5].

W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954 cegielnia Chylice weszła w skład gromady Chylice[6].

W związku z reaktywowaniem gmin 1 stycznia 1973[7] Cegielnia-Chylice weszła w skład nowo utworzonej gminy Konstancin-Jeziorna[8].

1 sierpnia 1977 Cegielnię-Chylice (a także Cegielnię-Obory, Skolimów C, Skolimów Wieś, Stare Wierzbno i Nowe Wierzbno) wyłączono z gminy Konstancin-Jeziorna i włączono do Konstancina-Jeziorny[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). GUS. [dostęp 2021-01-09].
  2. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 1 : m.st. Warszawa i Województwo warszawskie (s. 191)
  3. Warszawski Dziennik Wojewódzki: dla obszaru Województwa Warszawskiego. 1933, nr 14, poz. 136
  4. Dz.U. z 1952 r. nr 27, poz. 185
  5. Dz.U. z 1952 r. nr 26, poz. 180
  6. Uchwała Nr VI/10/12/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu piaseczyńskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-0/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 67)
  7. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  8. Uchwała Nr XX/93/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie warszawskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 12 grudnia 1972, Nr 20, Poz. 407)
  9. Dz.U. z 1977 r. nr 24, poz. 103