Cel inflacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cel inflacyjny – prowadzone w wyniku realizacji polityki bezpośredniego celu inflacyjnego działania zmierzające do utrzymania poziomu inflacji możliwie najbliżej ustalonej wartości.

W Polsce działania te prowadzone są przez Narodowy Bank Polski, który wykorzystując przyznane mu instrumenty interwencyjne podejmuje działania zmierzające do utrzymania stopy wzrostu cen dóbr i usług konsumpcyjnych (potocznie inflację CPI) na poziomie 2,5% z dopuszczalnymi odchyleniami o maksimum 1 punkt procentowy w górę lub w dół. Oznacza to, że inflacja znajdująca się w przedziale pomiędzy 1,5 a 3,5% będzie uznana za akceptowalną, a dopiero przekroczenie któregoś z tych progów spowoduję interwencję NBP ukierunkowaną na powrót inflacji bliżej wartości docelowej.

Miara inflacji[edytuj | edytuj kod]

Jest to stopa wzrostu poziomu cen całkowitej produkcji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]