Celejów (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°20′13″N 22°4′41″E

- błąd

38 m

WD

51°20'N, 22°0'E

- błąd

19925 m

Odległość

2103 m

Celejów
wieś
Ilustracja
Pałac
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

puławski

Gmina

Wąwolnica

Liczba ludności (2021)

572[1]

Strefa numeracyjna

81

Tablice rejestracyjne

LPU

SIMC

0392997

Położenie na mapie gminy Wąwolnica
Mapa konturowa gminy Wąwolnica, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Celejów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Celejów”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Celejów”
Położenie na mapie powiatu puławskiego
Mapa konturowa powiatu puławskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Celejów”
Ziemia51°20′13″N 22°04′41″E/51,336944 22,078056

Celejówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Wąwolnica.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 830.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[2]. Wieś należącą do dóbr celejowskich w województwie lubelskim. Do 1954 roku istniała gmina Celejów. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.

Integralną częścią wsi jest Strychowiec (SIMC 0999245).

Pałac w Celejowie[edytuj | edytuj kod]

Wieś należała od XV w. do Jakuba i Pawła z Chotczy herbu Nabram. W II połowie XVI w. ród ten zbudował w Celejowie dwór obronny. Około 1580 r. dwór jako wiano Emercjanny Choteckiej trafił do dóbr Dunin-Borkowskich. W 1704 roku odziedziczyła go Teresa Dunin-Borkowska, żona wojewody lubelskiego Stanisława Tarły[3]. W 1740 r. ród Tarłów przebudował siedzibę wg projektu arch. Franciszka Mayera (Magiera). Na przełomie XVIII/XIX w. Anna Teofila z Sapiehów Sanguszkowa Potocka rozbudowała rezydencję w stylu klasycystycznym i otoczyła parkiem angielskim, jednak doprowadziło to do kłopotów finansowych i majątek wystawiono za długi na licytację. Na początku lat 20-tych XIX w. nabył go książę Adam Czartoryski i wyremontował - m.in. w latach 1823-31 dobudowana została charakterystyczna neogotycka wieża. W ramach represji po Powstaniu listopadowym nastąpiła konfiskata majątku Czartoryskich. Kolejnym właścicielem został Marcin Klemensowski i w posiadaniu jego rodziny Celejów pozostawał do 1945 r. W 1870 roku pałac spłonął i podczas odbudowy w latach 1889 - 1890 pałac uzyskał wygląd eklektyczny i w tej formie pozostaje do dzisiaj. W latach 1974-1976 pałac został wymontowany z przeznaczeniem na Dom Opieki Społecznej. Mieści się tu Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Psychicznie i Nerwowo Chorych. Obiekt jest dostępny do zwiedzania tylko z zewnątrz[4].

Inne zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Park pałacowy
  • Do pałacu prowadzi zabytkowa aleja topolowa z 1932 r.
  • Papiernia z 1823 roku zbudowana na polecenie księcia Adama Czartoryskiego (w ruinie). Wzniesiona na planie wydłużonego prostokąta, murowana z cegły i nakryta dachem krytym dachówką. W późniejszym okresie pełniła funkcję młyna.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raport o stanie gminy Wąwolnica za rok 2021. 2022-05-31. [dostęp 2022-06-04].
  2. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  3. Wiesław Bondyra, Dobra ziemskie Tarłów w Małopolsce w czasach saskich, w: Tarłowie. Z dziejów kulturalnych, gospodarczych i politycznych rodu, Janowiec 2009, s. 51.
  4. Celejów - pałac, zamki-palace.eu [dostęp 2022-09-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]