Cellou Dalein Diallo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cellou Dalein Diallo
Cellou Dalein Diallo, Former Prime Minister of Guinea and President of UFDG.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1953
Labé
Gwinea Premier Gwinei
Okres od 9 grudnia 2004
do 5 kwietnia 2006
Przynależność polityczna Unia Sił Demokratycznych Gwinei (od 2007)
Poprzednik François Lonseny Fall
Następca Eugène Camara

Cellou Dalein Diallo (ur. 3 lutego 1953 w Labé) – gwinejski polityk i ekonomista, były minister, premier Gwinei w latach 2004–2006, przewodniczący Unii Sił Demokratycznych Gwinei (UFDG) od 2007. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2010.

Życiorys[edytuj]

Cellou Dalein Diallo urodził się w 1953 w Labé. Studiował księgowość i zarządzanie na Uniwersytecie w Konakry. Odbył kursy z dziedziny makro i mikroekonomii w Centrum Studiów Finansowych, Ekonomicznych i Bankowych (CEFEB) w Paryżu oraz w Instytucie MFW w Waszyngtonie[1][2].

W 1976, po ukończeniu studiów, rozpoczął pracę jako inspektor handlowy. Został członkiem Najwyższej Rady Standardów i Rachunkowości oraz Narodowej Konferencji Gospodarczej. W 1982 został kierownikiem działu w Gwinejskim Banku Handlu Zagranicznego. W 1985 objął stanowisko dyrektora wydziału księgowości w Banku Centralnym Republiki Gwinei, a następnie dyrektora wydziału spraw gospodarczych i walutowych. W 1995 został mianowany dyrektorem generalnym Administracji i Kontroli Wielkich Projektów (Administration et Contrôle des Grands Projets, ACGP) przy Prezydencie Republiki[1].

W lipcu 1996 wszedł w skład rządu Sidyi Touré, w którym objął stanowisko ministra transportu, telekomunikacji i turystyki. W październiku 1997 został mianowany w nim ministrem infrastruktury (odpowiedzialnym za transport, roboty publiczne, telekomunikację i środowisko). W marcu 1999 objął stanowisko ministra robót publicznych i transportu w gabinecie Lamine'a Sidimé, które zajmował przez 5 lat. W lutym 2004 stanął na czele Ministerstwa Rybołówstwa i Akwakultury w rządzie François Lonseny Falla[1][2].

9 grudnia 2004 Diallo został mianowany przez prezydenta Lansanę Conté szefem rządu[1][2]. Wcześniej, od kwietnia 2004 urząd premiera był nieobsadzony[3]. Jako premier zyskał sobie uznanie i przychylność międzynarodowych organizacji finansowych i pomocowych. Jego rząd targany był jednak wewnętrznymi konfliktami i walkami o wpływy. W celu wzmocnienia swojej pozycji, 4 kwietnia 2006 Diallo dokonał zmian w gabinecie, dymisjonując część z ministrów i zastępując ich swoimi współpracownikami. Sam przejął kontrolę nad sektorem gospodarki, finansów, współpracy międzynarodowej i planowania. Jednak już następnego dnia, w ogłoszonym w radiu dekrecie, prezydent Conté unieważnił dokonane zmiany i zdymisjonował Diallo ze stanowiska z powodu "poważnych zaniedbań"[4][5]. Jego następcą został mianowany dopiero w lutym 2007 Eugène Camara[6].

Po odejściu z rządu, przystąpił do opozycji. 7 listopada 2007 został wybrany przewodniczącym Unii Sił Demokratycznych Gwinei (Union des forces démocratiques de Guinée, UFDG)[7].

Po dokonaniu w grudniu 2008 zamachu stanu po śmierci prezydenta Conté przez juntę wojskową, Diallo domagał się od nowych władz powrotu do rządów cywilnych i organizacji wolnych wyborów. W tym celu, wraz z innymi liderami opozycji, utworzył koalicję Forum Żywych Sił Gwinei (FFVG). Po wyznaczeniu daty wyborów prezydenckich na styczeń 2010, zamierzał wziąć w nich udział[8].

28 września 2009 uczestniczył w zorganizowanym przez opozycję proteście w Konakry przeciwko planom startu w wyborach lidera rządzącej junty wojskowej Moussy Dadis Camary. W trakcie brutalnej pacyfikacji wiecu został pobity do nieprzytomności, a jego dom splądrowany i ograbiony[9][10]. Zaraz po masakrze został objęty zakazem opuszczania kraju, jednak później został przetransportowany samolotem na leczenie do szpitala w Dakarze i Paryżu[11].

Po utworzeniu w lutym 2010 "rządu jedności narodowej" składającego się z członków junty i opozycji oraz wyznaczeniu nowej daty wyborów prezydenckich na czerwiec 2010, Diallo ogłosił zamiar ubiegania się o stanowisko głowy państwa[12]. W pierwszej turze wyborów 27 czerwca 2010 zajął pierwsze miejsce, zdobywając 43,69% głosów poparcia. Pokonał Alphę Condé, który uzyskał 18,25% głosów[13]. W drugiej turze głosowania 7 listopada 2010 przegrał z Condé stosunkiem głosów 47,5% do 52,5%[14].

Przypisy

  1. a b c d Qui est Cellou Dalein DIALLO ? (fr.). UFGD 2010. [dostęp 2010-03-25].
  2. a b c Le nouveau PM guinéen définit des priorités de son gouvernement (fr.). xinhuanet.com, 15 grudnia 2004. [dostęp 2010-03-25].
  3. GUINEA: New prime minister finally appointed after eight-month gap (ang.). IRIN News, 10 grudnia 2004. [dostęp 2010-03-25].
  4. GUINEA: Prime minister Diallo sacked in possible power struggle (ang.). IRIN News, 5 kwietnia 2006. [dostęp 2010-03-25].
  5. Guinea PM fired in 'power tussle' (ang.). BBC News, 5 kwietnia 2006. [dostęp 2010-03-25].
  6. Guinea president names new PM (ang.). Al Jazeera English, 10 lutego 2007. [dostęp 2010-03-25].
  7. Former PM joins opposition (ang.). News24, 8 listopada 2007. [dostęp 2010-03-25].
  8. Tens of thousands rally to support Guinea opposition leader (ang.). AFP, 13 września 2009. [dostęp 2010-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-09)].
  9. Bloody Monday - Massacre at the September 28 Stadium (ang.). Human Rights Watch, 17 grudnia 2009. [dostęp 2010-03-19].
  10. Bloody Monday - Attacks by Presidential Guard on the Homes of Opposition Leaders (ang.). Human Rights Watch, 17 grudnia 2009. [dostęp 2010-03-19].
  11. Thousands identify Guinea bodies (ang.). BBC News, 2 października 2009. [dostęp 2010-03-25].
  12. UFDG : Meeting de Cellou Dalein a Washington (fr.). guineepress.info, 20 marca 2010. [dostęp 2010-03-25].
  13. UPDATE 3-Guinea court overrules election result challenges (ang.). Reuters, 21 lipca 2010. [dostęp 2010-07-28].
  14. Alpha Conde declared winner in Guinea president polls (ang.). BBC News, 15 listopada 2010. [dostęp 2010-11-17].

Linki zewnętrzne[edytuj]