Centrum Kliniczno-Dydaktyczne Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Centrum Kliniczno-Dydaktyczne
Uniwersytetu Medycznego
w Łodzi
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Pomorska 251
ul. Czechosłowacka 8/10
Architekt mgr inż. arch. Janusz Wyżnikiewicz
Wysokość całkowita 72,5 m
Kondygnacje 20
Rozpoczęcie budowy 1975
Ukończenie budowy 2013
Właściciel Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
CKD UM w Łodzi
CKD UM w Łodzi
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
CKD UM w Łodzi
CKD UM w Łodzi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
CKD UM w Łodzi
CKD UM w Łodzi
Ziemia51°46′26,64″N 19°30′19,71″E/51,774067 19,505475

Centrum Kliniczno-Dydaktyczne Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (CKD) – centrum medyczne Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, usytuowane pomiędzy ulicami: Pomorską, Mazowiecką i Czechosłowacką, we wschodniej części Łodzi, na obszarze osiedla Niciarniana.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1975 roku wmurowano kamień węgielny, budowę wielkiego szpitala rozpoczęto zaś w 1976. Szpital miał na 14 piętrach pomieścić 1500 łóżek. W 1980 na budowę przeznaczono 60 milionów zł. Na 54 hektarowym terenie w okolicy ówczesnej ulicy Nowotki (dziś Pomorskiej) trwały prace. Ukończono wówczas wszystkie podziemne instalacje z wyjątkiem urządzeń hydrantowych – informował kierownik głównego wykonawcy Budopolu – Mieczysław Skubisz. Rozpoczęła się budowa dróg w okolicy, których koszt szacowany był na około 30 milionów złotych. Powoli zaczynał się piąć w górę główny budynek szpitala którego wysokość zaplanowano na 17 pięter i 160 metrów długości. Pawilon psychiatryczny był w trakcie robót wykończeniowych. Trwał także montaż pierwszej kondygnacji budynku zwierzętarni, który miał być w stanie surowym gotowy we wrześniu 1980 roku. Wkrótce miała rozpocząć się budowa jeszcze jednego obiektu kompleksu szpitalnego – diagnostycznego albo technicznego. Na budowie pracowały trzy firmy podwykonawców: Instal Łódź, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych, Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych Budopol z Mińska Mazowieckiego. Trwały uzgodnienia z producentami na temat rodzaju urządzeń w które zostanie wyposażony kompleks szpitalny – m.in. megafonizacji z centralną dyspozytornią poczty automatycznej, czy transportu mechanicznego. Niestety później zaczęły się problemy z ciągłością trwania inwestycji spowodowane różnymi przyczynami i czynnikami.

Najpierw budowę zahamowało powstanie Szpitala Matki Polki. Później regularnie pojawiały się problemy z pieniędzmi na kontynuowanie inwestycji. W ten sposób przez kilkanaście lat w obiekcie wykonywano niewiele prac. Na początku XXI wieku zdecydowano, że oddziały szpitalne powstaną tylko na siedmiu piętrach. Wyżej będą przychodnie, laboratoria i sale wykładowe.

W 2013 roku nadzór budowlany, po 38 latach budowy, oddał budynek do użytku, zakończyło się też ostateczne wykończenie placówki[1]. Całość została otwarta dla pacjentów w kwietniu 2014 roku, po skompletowaniu niezbędnego wyposażenia medycznego[2]. Ostatecznie szpital zajmuje dwie trzecie całości budynku (część wschodnia i centralna) do ósmego piętra włącznie i posiada 367 łóżek[3], ponadto znajduje się w nim 31 klinik i pięć sal operacyjnych.

Dane techniczne budynku: powierzchnia użytkowa 69 200 m², kubatura 307 296 m³, powierzchnia zabudowy 4 770 m².

Przypisy[edytuj | edytuj kod]