Centrum Wyszkolenia Artylerii (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Centrum Wyszkolenia Artylerii II RP. Zobacz też: Centrum Wyszkolenia Artylerii - stronę ujednoznaczniającą.
W tych koszarach stacjonowało Centrum

Centrum Wyszkolenia Artylerii (CWArt) - ośrodek szkolenia kadr oficerskich artylerii Wojska Polskiego II RP w latach 1927-1939.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych L. 6312/Org. z 2 marca 1927 Obóz Szkolny Artylerii w Toruniu został przekształcony w Centrum Wyszkolenia Artylerii[1].

Centrum pod względem organizacyjnym i szkoleniowym podlegało początkowo szefowi Samodzielnego Wydziału Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych, a od 31 marca 1927 – szefowi Departamentu Artylerii MSWojsk. Miał on istotny wpływ na kształtowanie jego struktury organizacyjnej, obsadę personalną kierowniczej kadry i przydział funduszy z budżetu MSWojsk. Ponadto szef Departamentu ustalał na poszczególne lata etaty stanów zmiennych szkół i kursów oraz określał zadania szkoleniowe.

Organizacja Centrum[edytuj | edytuj kod]

  • komendant Centrum Wyszkolenia Artylerii
  • drużyna komendanta
  • dyrektor nauk z zespołem wykładowców
  • pluton łączności
  • Komenda Poligonu - przemianowana w 1932 na Komendę Obozu Ćwiczebnego
  • Szkoła Strzelania Artylerii (SSA),
  • Oficerska Szkoła Artylerii (OSA) - 9 sierpnia 1928 przemianowana na Szkołę Podchorążych Artylerii,
  • Szkoła Młodszych Oficerów Artylerii (SMOA) - rozformowana w 1928,
  • Szkoła Podoficerów Zawodowych Artylerii (SPZA),
  • Kurs Instruktorów Jazdy Konnej i Zaprzęgami (utworzony w 1926).

Obsługę strzelań gwarantował utworzony na przełomie lat 1927/1928 przy pułk manewrowy artylerii w skład, którego zostały włączone: bateria obsługi i szwadron szkolny SPZA, baterie ćwiczebne SPA i SSA, a także 1 dywizjon pomiarów artylerii.

W 1929 przeprowadzono reorganizację Centrum. Zredukowano etat komendy oraz zlikwidowano istniejące na jej szczeblu stanowisko dyrektora nauk i stanowiska wykładowców.

Od tej chwili głównym zadaniem Komendy CWArt było sprawowanie ogólnego kierownictwa nad działalnością organizacyjną - szkoleniową poszczególnych szkół.

W 1932 przeprowadzono reorganizację artylerii WP. Ustanowiona wówczas organizacja CWArt nie różniła się w sposób istotny od dotychczasowej. Pewne zmiany wprowadzono w organizacji wewnętrznej poszczególnych szkół.

Wiosną 1939 ze składu CWArt zostały wyłączone jednostki liniowe: 31 Pułk Artylerii Lekkiej i 1 Dywizjon Pomiarów Artylerii. Zostały one zreorganizowane i przekształcone w jednostki bojowe.

Kadra i słuchacze centrum[edytuj | edytuj kod]

1935 podchorazy artylerii.jpg
Komendanci obozu i centrum
Komendanci Szkoły Strzelania Artylerii
  • płk art. Gustaw Ładziński (1922 – 1923)
  • płk art. Wiktor Aleksandrowicz (1923 – 1925)
  • płk art. Tadeusz I Łodziński (25 III 1925 – VIII 1926)
  • płk art. Witold Kończakowski (VIII 1926[2] – III 1929[3])
  • płk art. Jan Chmurowicz (III 1929 – I 1931)
  • płk art. Stefan I Maleszewski (I 1931[4] – VI 1933[5])
  • płk art. dr Roman Odzierzyński (VI 1933 – XI 1935)
  • płk art. Jan Drejman (XI 1935 – VIII 1939)
Komendanci Szkoły Młodszych Oficerów Artylerii
  • mjr art. Michał Zdzichowski (I 1922)
  • ppłk art. Karol Podonowski (I – II 1922)
  • mjr / ppłk art. Mieczysław Maciejowski (23 II – X 1922)
  • mjr art. Henryk Hintz (wz. 1922 – 1923)
  • płk art. Józef Korycki (1923 – XII 1925 → dowódca 16 pap[6])
  • ppłk art. Edward Czopór (XII 1925[7] – III 1928 → dowódca 1 pag[8])
Kadra centrum

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dodatek Tajny nr 3 do Dziennika Rozkazów nr 9 z 15 marca 1927 r., poz. 17.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 9 sierpnia 1926 roku, s. 250.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 marca 1929 roku, s. 100.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 4.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 127.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 130 z 9 grudnia 1925 roku, s. 707.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 130 z 9 grudnia 1925 roku, s. 709.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 21 marca 1928 roku, s. 89.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]