Cepelia (CPLiA)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy nieistniejącej już Centrali Przemysłu Ludowego i Artystycznego (istniejącej w latach 1949–1990). Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Logo Cepelii, Warszawa 2011

Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego (CPLiA)[1], „Cepelia” – centralny związek spółdzielni rękodzieła, który prowadził placówki handlowe zajmujące się zbytem towarów produkowanych w zrzeszonych spółdzielniach, wykonywanych bądź inspirowanych twórczością polskich artystów ludowych.

Istniała w latach 1949–1990. W związku z transformacją gospodarczą zostało przeprowadzone wobec niej postępowanie upadłościowe. Na jej bazie powstały inne podmioty:

  1. Izba Gospodarcza Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Cepelia”
  2. Fundacja Cepelia Polska Sztuka i Rękodzieło
  3. Cepelia Polska Sztuka i Rękodzieło Spółka z o.o.
  4. Spółdzielczy Związek Rewizyjny Cepelia[a]

Dodatkowo w ramach grupy powstała także Cepelia Tourist spółka z o.o.

Nowe podmioty cepeliowskie współpracują ze sobą i kultywują wieloletnią tradycję organizowania na Rynku Głównym w Krakowie „Targów Sztuki Ludowej”, w okresie wakacyjnym w Sopocie odbywa się przegląd rękodzieła i folkloru „Cepeliada”.

Sklep Cepelia w Gdyni

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cepelia powstała na wniosek Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Biura Nadzoru Estetyki Produkcji. Powołano ją 21 czerwca 1949 roku uchwałą Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów w ramach ustawy, której zadaniem było roztoczenie opieki państwa nad wytwórczością ludową. Organizacja miała skupić rozproszoną do tego czasu w różnych organizacjach wytwórczość ludową. W końcu 1950 roku w jej skład wchodziło już 208 spółdzielni rękodzieła ludowego i artystycznego m.in.: „Ład”, „Koronka”, „Wanda”, „Pilsko”, „Sztuka Łowicka”, „Rękodzieło Artystyczne”, „Region”, „Podhalańska”, „Imago Artis”, 105 zakładów przemysłu artystycznego, 18 magazynów hurtowych, 60 sklepów detalicznych i 59 punktów skupu gotowych wyrobów. Liczba zatrudnionych w produkcji wynosiła 28 tys. osób, w tym 11 tys. chałupników. Do Cepelii swoje produkty dostarczało także 20 tys. lokalnych producentów. Liczbę rękodzielników, którzy dostarczali do Cepelii swoje produkty szacowano wtedy na ok. 200 tys. osób. Pierwszym prezesem CPLiA była Zofia Szydłowska.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 17 października 1949 r. o utworzeniu centrali spółdzielczo-państwowej pod nazwą: „Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego, Centrala Spółdzielczo-Państwowa” (M.P. z 1949 r. Nr 91, poz. 1097).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Spółdzielczy Związek Rewizyjny Cepelia zrzesza nie tylko spółdzielnie rękodzieła ludowego i artystycznego, ale także spółdzielnie artystów plastyków i architektów