Ceratogymna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ceratogymna[1]
Bonaparte, 1854[2]
Przedstawiciele rodzaju – para dzioborożców modrokoralowyck (C. atrata)
Przedstawiciele rodzaju – para dzioborożców modrokoralowyck (C. atrata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzioborożcowe
Rodzina dzioborożce
Rodzaj Ceratogymna
Typ nomenklatoryczny

Buceros elatus Temminck

Synonimy
  • Tmetoceros Bonaparte, 1854[2]
Gatunki
  • C. atrata
  • C. elata

Ceratogymnarodzaj ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[3].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 60–70 cm; masa ciała samców 1069–2100 g, samic 907–2000 g[4].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Ceratogymna: gr. κερας keras, κερατος keratos – róg (tj. dzioboróg); γυμνος gumnos – nagi[5].
  • Tmetoceros: gr. τμητος tmētos – cięcie, τεμνω temnō – ciąć; κερας keras, κερως kerōs – róg[6]. Gatunek typowy: Buceros atratus Temminck.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:

Przypisy

  1. Ceratogymna, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Ch.L. Bonaparte. Conspectus Volucrum Anisodactylorum. „Ateneo Italiano”. 11. s. 312 (wł.). 
  3. F. Gill, D. Donsker (red.): Todies, motmots, bee-eaters, hoopoes, wood hoopoes & hornbills (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-11-22].
  4. A.C. Kemp: Family Bucerotidae (Hornbills). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 6: Mousebirds to Hornbills. Barcelona: Lynx Edicions, 2001, s. 522–523. ISBN 84-87334-30-X. (ang.)
  5. Jobling 2016 ↓, s. Ceratogymna.
  6. Jobling 2016 ↓, s. Tmetoceros.
  7. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Bucerotidae Rafinesque, 1815 - dzioborożce - Hornbills (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-11-22].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-11-16]. (ang.)