Cerdic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wymyślony wizerunek Cerdica pochodzący z dzieła zatytułowanego "Saxon Heptarchy" autorstwa Johna Speeda z 1611 roku.

Cerdic (czyt. tʃɛrdɪtʃ, także Ceartic i Certic) (ur. ? - zm. 534) – pierwszy władca Wessex i przywódca anglosaskiego osadnictwa w tym regionie według autorów Kroniki anglosaskiej. Założyciel dynastii królów Wessex. Miał rządzić w latach 519-534.

Kronika anglosaska[edytuj]

Brytania na początku VI stulecia.

Cerdic pojawia się jedynie w pochodzącej z IX wieku Kronice anglosaskiej. Według autorów Kroniki Cerdic pochodził od nordyckiego boga Odyna i wylądował w dzisiejszym Hampshire w 495 razem ze swoim synem Cynrikiem na pięciu łodziach. Miał walczyć przeciwko brytyjskiemu królowi Natanleodowi w miejscu zwanym Natanleaga i zabił go trzynaście lat później, czyli w 508. Cerdic miał także stoczyć bój pod Cerdicesleag w 519 roku. Wtedy rozpoczął swoje panowanie. Natanleaga dziś jest powszechnie identyfikowana z miejscowością Netley Marsh w Hampshire, zaś Cerdicesleag z Charford, czyli "Brodem Cerdika"[1]. Podbój wyspy Wight został również wymieniony jako jedna z kampanii Cerdika i została później przypisana jego krewnym - Stufowi i Wihtgarowi, którzy przypuszczalnie wylądowali tam z zachodnimi Sasami w 514 roku. Cerdic miał umrzeć w 534, a władzę po nim odziedziczył jego syn Cynric.

Poglądy współczesnych[edytuj]

Wczesna historia Wessex opisana w Kronice anglosaskiej została przez współczesnych badaczy uznana za niewiarygodną z powodu powielonych zdarzeń i pozornie sprzecznych informacji[2]. Angielski historyk David Dumville zasugerował, że prawdziwe daty panowania Cerdica to 538-554. Niektórzy badacze uważają, że Cerdic był przywódcą Sasów pokonanym przez Brytów w bitwie pod Mount Badon, stoczonej prawdopodobnie pod koniec V wieku i często przypisywanej Aelle, oraz Królowi Arturowi. Podobnie jak w przypadku sporej części postaci występujących w Kronice anglosaskiej, nie ma pewności, że Cerdic był historyczną postacią i czy nie jest wytworem legendy. Nawet jeśli władca naprawdę istniał, szczegóły jego życiorysu nie mogą w żaden sposób zostać uznane za dokładne i rzetelne[3], ponieważ w tym przypadku Kronika została spisana prawie czterysta lat po opisywanych wydarzeniach[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Parishes: North Charford with South Charford | British History Online, www.british-history.ac.uk [dostęp 2017-11-17] (ang.).
  2. Charles Oman, England Before the Conquest, 1910.
  3. John Campbell, Eric John, Patrick Wormald, The Anglo-Saxons, Penguin Books, 1991, s. 26, ​ISBN 0-14-014395-5​.
  4. Peter Hunter Blair, An Introduction to Anglo-Saxon England, Cambridge University Press, 1960, s. 34–35.

Bibliografia[edytuj]

  • Richard Fletcher, Who's Who in Roman Britain and Anglo-Saxon England, Shepheard-Walwyn, 1991, s. 22–23. ​ISBN 0-85683-089-5​.
  • Kenneth Sisam, "Anglo-Saxon Royal Genealogies", Proceedings of the British Academy, 1953, vol. 39, s. 287–348.
  • John Campbell, Eric John, Patrick Wormald, The Anglo-Saxons, Penguin Books, 1991, ​ISBN 0-14-014395-5​.
  • Peter Hunter Blair, An Introduction to Anglo-Saxon England, Cambridge University Press, 1960.

Linki zewnętrzne[edytuj]