Ceremonia otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ceremonia otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012
Ilustracja
Stadion Olimpijski w Londynie podczas Ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Miejscowość Londyn
Data 27 lipca 2012
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa konturowa Wielkiego Londynu, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Stadion Olimpijski”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Stadion Olimpijski”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Stadion Olimpijski”
Ziemia51°32′19,0″N 0°01′00,1″W/51,538600 -0,016700

Ceremonia otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 – wydarzenie rozpoczęło się w piątek 27 lipca 2012 o godz. 21:00 czasu polskiego na Stadionie Olimpijskim w Londynie i trwało ponad 4 godziny. Rozgrywki otworzyła Królowa Elżbieta II.

Na wydarzenie wydano 27 mln funtów, co stanowiło dwukrotność pierwotnego budżetu[1]. Ceremonia była oglądana przez prawie 900 milionów osób na całym świecie, stając się tym samym najczęściej oglądaną ceremonią w Wielkiej Brytanii i USA[2]. Treść była w dużej mierze utrzymywana w tajemnicy przed występem, pomimo udziału tysięcy wolontariuszy i dwóch publicznych prób. Widzowie mogli obejrzeć odcinek Jamesa Bonda z epizodyczną rolą królowej, a także występ Rowana Atkinsona i London Symphony Orchestra, dyrygowanej przez Simona Rattle’a[3]. W ceremonii brała udział m.in. J.K. Rowling, która przeczytała fragment „Piotrusia Pana”. W wydarzenie była zaangażowana też młodzież, co odzwierciedla aspirację „inspirowania pokoleń”, którą organizatorzy obrali za motto organizacji ceremonii[4]. Motywem przewodnim było Isles of wonder.

Przygotowania[edytuj | edytuj kod]

Paul McCartney podczas swojego występu

Londyński Komitet Organizacyjny Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich (LOCOG) w czerwcu 2010 zwrócił się do Danny’ego Boyle’a, aby był dyrektorem ceremonii, a ten natychmiast się zgodził[5]. W lipcu 2010 Boyle rozpoczął wstępne przygotowania z projektantem Markiem Tildesleyem, pisarzem Frankiem Cottrell- Boyce’em i projektantką kostiumów Suttirat Anne Larlarb. Chcieli stworzyć to, co było zasadniczo brytyjskie i przedstawić to, co świat myślał o Wielkiej Brytanii. Kiedy Boyle wrócił do pracy na uroczystości wiosną 2011 roku, poprosił Ricka Smitha z Underworld, z którym pracował nad kilkoma projektami filmowymi oraz jego kinową produkcją, aby był dyrektorem muzycznym. W tym samym czasie zespół przeniósł się do studio Three Mills we wschodnim Londynie, gdzie powstał model stadionu w skali 4x4. Ze względów bezpieczeństwa na laptopie redaktora Saschy Dhillona przechowywano wersję ceremonii stworzoną komputerowo. W obsadzie znaleźli się profesjonalni wykonawcy i 7500 wolontariuszy[6]. Próby rozpoczęły się wiosną 2012 r. w plenerze w Dagenham (opuszczona fabryka Forda). Chociaż główni pracownicy musieli podpisać umowy o zachowaniu poufności, a niektóre elementy otrzymały kryptonim, Boyle obdarzył wolontariuszy ogromnym zaufaniem, prosząc ich po prostu o „uratowanie niespodzianki” i uniknięcie ujawnienia jakichkolwiek informacji[7]. Zrekrutowano kolejnych ochotników do pomocy przy zabezpieczaniu oraz do wsparcia załogi technicznej[8]. Trzy tygodnie przed ceremonią Mark Rylance, który miał objąć główną rolę, wycofał się po rodzinnej żałobie i został zastąpiony przez Kennetha Branagha[9].

Dzwon olimpijski, który powieszono na stadionie to największy harmonicznie dostrojony dzwon na świecie o wadze 23 ton[10]. Był odlewany z mosiądzu pod kierunkiem Whitechapel Bell Foundry przez Royal Eijsbouts of the Netherlands[11]. Wyryto na nim werset przemówienia Kalibana w Burzy „Nie bój się; wyspa pełna jest rozgłosów[12].

Dzwon olimpijski

Boyle obiecał ceremonię, w którą wszyscy będą się czuli zaangażowani. Część scenerii została zaprojektowana z prawdziwej trawy i ziemi[13]. Wykorzystanie zwierząt (40 owiec, 12 koni, 3 krów, 2 kozy, 10 kurczaków, 10 kaczek, 9 gęsi i 3 owczarek pod opieką 34 osób zajmujących się zwierzętami) wywołało krytykę ze strony People for the Ethical Treatment of Animals (PETA). Boyle, któremu doradzało RSPCA, zapewnił PETA, że zwierzęta będą pod dobrą opieką[14].

Zdecydowana większość użytej muzyki pochodziła z Wielkiej Brytanii. AR Rahman, który współpracował z Boylem nad Slumdog Millionaire i 127 Hours, skomponował pendżabską piosenkę „Nimma Nimma”, aby zaprezentować wpływy hinduskie w Wielkiej Brytanii, zgodnie z życzeniem Boyle’a. Zaplanowano również włączenie do składanki większej ilości muzyki indyjskiej. Paul McCartney miał zamknąć całą ceremonię[15].

Sebastian Coe odegrał kluczową rolę w zaproszeniu królowej do wzięcia udziału w wydarzeniu. Boyle zasugerował, aby królową zagrała sobowtórka lub światowej klasy aktorka, taka jak Helen Mirren. Coe zdecydował się zapytać księżniczkę Annę, co myśli, a ona powiedziała mu, żeby zapytał królową. Coe przedstawił pomysł zastępcy sekretarza prywatnego królowej. Słysząc, że królowa byłaby szczęśliwa, mogąc grać samą siebie, był pozytywnie zaskoczony Filmowanie odbyło się pod koniec marca 2012 r[16].

Urzędnicy i goście[edytuj | edytuj kod]

Loża królewska[edytuj | edytuj kod]

W loży królewskiej siedzieli królowa i książę Edynburga, książę Walii i inni członkowie brytyjskiej rodziny królewskiej. Towarzyszyli im arcybiskup Canterbury Rowan Williams, premier David Cameron, żona premiera Samantha Cameron, byli premierzy John Major, Tony Blair i Gordon Brown oraz burmistrz Londynu Boris Johnson. Wśród przedstawicieli ruchu olimpijskiego znaleźli się prezydent MKOl Jacques Rogge, Sebastian Coe i członkowie MKOl[17].

Urzędnicy międzynarodowi[edytuj | edytuj kod]

Ceremonia była największym sportowym zgromadzeniem światowych liderów w historii, większym niż ceremonia otwarcia w 2008 roku. W ceremonii uczestniczyło trzech przywódców wielostronnych, ponad 95 szefów państw i rządów oraz przedstawiciele pięciu organizacji i 120 krajów[18].

Parada narodów[edytuj | edytuj kod]

Paradę tradycyjnie rozpoczęła Grecja. Następnie państwa wchodziły w kolejności alfabetycznej (według nazwy angielskiej), a na samym końcu weszła Wielka Brytania, jako gospodarz Igrzysk[19]. Każda delegacja narodowa wchodziła przy akompaniamencie muzyki, a nazwę narodową ogłaszano w języku francuskim i angielskim (oficjalne języki Igrzysk Olimpijskich).

Podniesienie flagi[edytuj | edytuj kod]

Flaga olimpijska została wniesiona na przez takie osoby, jak sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon, dyrygent Daniel Barenboim, Muhammad Ali, Haile Gebrselassie i Doreen Lawrence[20]. Następnie zagrano hymn olimpijski i wywieszono flagę.

Zapalenie znicza[edytuj | edytuj kod]

W Londynie znicz zapaliło siedmioro młodych brytyjskich sportowców. Byli to: Callun Airlie, Jordan Duckitt, Desiree Henry, Katie Kirk, Cameron MacRitchie, Aidan Reynolds i Adelle Tracey[21].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. London 2012: What motivates Olympic volunteers?, „BBC News”, 3 lutego 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  2. Danny Boyle: champion of the people, the Guardian, 9 marca 2013 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  3. Siedem osób zapaliło znicz. Widowisko w Londynie na medal, TVN24 [dostęp 2020-12-08] (pol.).
  4. London 2012 mark 100 days to go with 'Inspire a generation' slogan, the Guardian, 18 kwietnia 2012 [dostęp 2020-12-20] (ang.).
  5. Young British athletes light cauldron at Olympics Opening Ceremony, Metro, 27 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  6. Danny Boyle: champion of the people, the Guardian, 9 marca 2013 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  7. Olympics opening ceremony: Danny Boyle credits late father for inspiration, the Guardian, 27 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  8. Young British athletes light cauldron at Olympics Opening Ceremony, Metro, 27 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  9. Wiggins rings bell to start ceremony, „BBC Sport”, 27 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  10. Dutch technology shines gold at London Olympics HollandUKTrade, web.archive.org, 18 maja 2013 [dostęp 2020-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-18].
  11. Petition launched to save firm who designed London 2012 Olympic Bell, www.insidethegames.biz, 1489 [dostęp 2020-12-08].
  12. Owen Gibson, Olympics, Olympic opening ceremony will recreate countryside with real animals, „The Guardian”, 12 czerwca 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-12-08] (ang.).!!!
  13. London 2012 Olympics: Campaigners fear for opening ceremony animals, The Telegraph [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  14. London Olympics Opening Ceremony Playlist: Real Musical Gold, yahoo.com [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  15. Paul McCartney to close London Olympics opening ceremony, the Guardian, 6 czerwca 2012 [dostęp 2020-12-21] (ang.).
  16. How James Bond whisked the Queen to the Olympics, „BBC News”, 27 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  17. Kirsty Mccormack, Royals have fun: The Duchess of Cambridge can’t hide her excitement as the Red Arrows make an appearance at the Olympic Opening Ceremony, Mail Online, 27 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08].
  18. London 2012: Red carpet and a hard sell for biggest ever gathering of, The Independent, 23 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  19. London 2012 Opening Ceremony – Athletes Parade, International Olympic Committee, 4 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  20. Hugo Gye, Muhammad Ali returns to centre stage as he carries Olympic flag at opening ceremony, Mail Online, 28 lipca 2012 [dostęp 2020-12-08].
  21. Londyn 2012. Zapalili znicz, nie wiedzieli o tym nawet ich rodzice, Sport.pl [dostęp 2020-12-08] (pol.).