Ceremonials

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ceremonials
Album studyjny zespołu Florence and the Machine
Wydany 28 października 2011
Nagrywany 2010-2011 w Abbey Road Studios
Gatunek indie pop, indie rock, baroque pop, art rock, soul
Długość 55:58
Wydawnictwo Island Records
Producent Paul Epworth
Oceny
Album po albumie
Single z albumu Ceremonials
  1. What the Water Gave Me
    Wydany: 23 sierpnia 2011
  2. Shake It Out
    Wydany: 14 września 2011
  3. No Light, No Light
    Wydany: 16 stycznia 2012
  4. Never Let Me Go
    Wydany: 2 kwietnia 2012
  5. Spectrum
    Wydany: 5 lipca 2012
  6. Breaking Down
    Wydany: 14 października 2012
  7. Lover To Lover
    Wydany: 19 listopada 2012

Ceremonials – drugi album londyńskiej grupy indiepopowej Florence and the Machine. Wydawnictwo ukazało się 28 października 2011 roku nakładem wytwórni muzycznej Island Records. Płyta zadebiutowała na 1. miejscu listy sprzedaży w Wielkiej Brytanii[10].

Rozwój[edytuj]

Magazyn NME potwierdził, że po nagraniu utworu „Heavy in Your Arms” na potrzeby soundtracku do The Twilight Saga: Eclipse, piosenkarka Florence Welch weszła do studia na dwa tygodnie, aby nagrywać z producentem Paulem Epworthem, z którym pracowała podczas nagrywania debiutanckiej płyty Lungs w 2009 roku. Powiedziała, że dwa nagrania, które zostały nagrane były inspirowane przez naukę, ponieważ „wiele jej rodziny to lekarze i próbuje stać się lekarzem, więc wiele jej rozmów kojarzy się z medycyną”[11]. Utwór „Strangeness and Charm” (zawarty w wersji deluxe edition) został nagrany jako pierwszy na tę płytę, 2 maja 2010 roku w Olympia Theatre w Dublinie w Irlandii podczas trasy koncertowej zespołu[12]. Welch zaśpiewała go na żywo po raz pierwszy w Hammersmith Apollo podczas kolejnego koncertu z jej trasy koncertowej. Piosenkarka opisuje piosenkę jako „dość nieustanne siedem minut” oraz „taneczną, ciężkie bębny, bas i buczenie”[12][11].

17 lutego 2011 roku w wywiadzie dla strony internetowej Gibson Guitar, gitarzysta Rob Ackroyd powiedział: „Praca nad drugim albumem rozpoczęła się z Paulem Epworthem i nie ma mowy, żeby wydać go w przełomie kwietnia lub maja”[13]. W czerwcu 2011, Epworth powiedział w wywiadzie dla BBC 6 Music, że album będzie prawdopodobnie gotowy „do końca lipca” i będzie „o wiele mniej indie, ale więcej ducha”[14] Dodał również, że istnieje szesnaście piosenki do umieszczenia na albumie, ale nie wiadomo, czy wszystkie znajdą się na płycie[14].

Podczas tournée w Ameryce Północnej, Florence and the Machine, 12 czerwca 2011 roku po raz pierwszy zaprezentowali singel „What the Water Gave Me” w Greek Theatre w Berkeley w Kalifornii[15]. 23 sierpnia 2011 utwór ukazał się na iTunes jako singel z najnowszego albumu grupy, a na oficjalnym kanale VEVO w serwisie YouTube pojawił się teledysk[16][17].

Tło i inspiracja[edytuj]

„To dziwna płyta. Z jednej strony jest bardzo energetyczna i bezpośrednia, z drugiej strony przypomina maszynę. W porównaniu do debiutu usłyszymy więcej wpływów soulu niż indie rocka”
– Producent Paul Epworth o nowym albumie[18].

Recenzentka Guardiana napisała,że „nowa płyta jest bardziej 'amerykańska', z klimatami R&B spod znaku Franka Oceana oraz transowymi syntezatorami w kilku momentach. Poza tym jednak to stara Florence: demony, rumaki, modlitwy”[19]. Welch powiedziała o piosence „No Light, No Light”, że chciała nią powiedzieć symboliczne „przepraszam”, a często, gdy chce coś powiedzieć konkretnej osobie, musi to zaśpiewać tysiącom. Tak radzi sobie z brakiem komunikacji w związkach[19]. Piosenkę „Seven Devils” zainspirowała książka Chestera Himesa „If He Hollers Let Him Go”[19]. „Shake It Out” zostało pisane na ogromnym kacu piosenkarki, a w pół godziny udało się jej wygnać z głowy wszystkie demony minionej nocy[19]. „Never Let Me Go” opowiada o początku i o końcu; o intencjach i o tym, co z nich wychodzi, że być może produkt finalny wcale nie jest taki zły, jak nam się wydaje[19]. „Only If for a Night” zainspirował niezwykły sen z udziałem nieżyjącej od wielu lat babci Florence Welch, w którym udziela jej praktycznych rad dotyczących kariery[19]. Pierwszy singel z albumu „What The Water Gave Me”, Welch napisała inspirując się wizją Virginii Woolf, która z kamieniami w kieszeniach płaszcza idzie w kierunku rzeki, by dać się jej pochłonąć[19].

Odbiór[edytuj]

Sukces komercyjny[edytuj]

Ceremonials zadebiutował jako numer jeden w UK Albums Chart, sprzedając około 38 tysięcy egzemplarzy w pierwszych dwóch dniach od premiery płyty, a 90 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu[20][21]. Album zadebiutował również na pierwszym miejscu w Australii, Irlandii i Nowej Zelandii i zdobył status złotej płyty w Australian Recording Industry Association (ARIA) w pierwszym tygodniu sprzedaży[22][23][24]. W Stanach Zjednoczonych album znalazł się na szóstej pozycji w notowaniu Billboard 200, sprzedając się łącznie w ilości 105 tys. egzemplarzy[25]. 18 października 2011 British Phonographic Industry (BPI) poinformował, że album zdobył status złotej płyty, czyli sprzedało się 100 tys. kopii[26].

Single[edytuj]

„Wiedziałam jak wiele ludzi czeka na tę płytę. Usiłowałam nagrać materiał, który sama chciałabym usłyszeć, dramatyczne, potężne, a jednocześnie nieco przerażające brzmienie. Chciałam, żeby efekt był powalający”
– Florence Welch o albumie[27].
  • What the Water Gave Me” został wydany 23 sierpnia jako pierwszy singel z albumu Ceremonials. Piosenka osiągnęła umiarkowany sukces na listach przebojów, debiutując w UK Singles Chart na 24. miejscu[28].
  • Shake It Out” to drugi singel, wydany 14 września 2011 roku[29]. 6 listopada grupa zaśpiewała tę piosenkę w ósmym sezonie programu The X Factor w Wielkiej Brytanii[30].

Lista utworów[edytuj]

# Tytuł utworu Tekst Muzyka Czas
1. „Only If for a Night” Florence Welch, Paul Epworth Epworth 4:58
2. Shake It Out Welch, Epworth Epworth 4:37
3. What the Water Gave Me Welch, Francis White Epworth 5:33
4. Never Let Me Go Welch, Kid Harpoon, Epworth Epworth 4:31
5. Breaking Down Welch Epworth 3:49
6. „Lover to Lover” Welch Epworth 4:02
7. No Light, No Light Welch, Isabella Summers Epworth 4:34
8. „Seven Devils” Welch, Epworth Epworth 5:03
9. „Heartlines” Welch, Epworth Epworth 5:01
10. Spectrum Welch, Epworth Epworth 5:11
11. „All This and Heaven Too” Welch, Summers Epworth 4:05
12. „Leave My Body” Welch, Kid Harpoon, Epworth Epworth 4:34
55:58

Personel[edytuj]

Zespół

  • Florence Welch – wokal, bas
  • Rob Ackroyd – gitara
  • Christopher Lloyd Hayden – wokal, perkusja, instrumenty perkusyjne
  • Tom Monger – gitara basowa, harfa
  • Mark Saunders – wokal, bas, gitara, instrumenty perkusyjne
  • Isabella Summers – czelestę, chór, programowanie, fortepian, smyczki, syntezator, wokal

Dodatkowy personel

  • Sian Alice – chórki
  • Max Baillie – altówka
  • Ben Baptie – asystent
  • Tom Beard – fotografia
  • Rusty Bradshaw – organy Hammonda, klawisze
  • Bravo Charlie Mike Hotel – układ
  • Bullion – programowanie
  • Ian Burdge – wiolonczela
  • Gillon Cameron – skrzypce
  • Tabitha Denholm – kierownictwo artystyczne
  • Tom Elmhirst – mieszanie
  • Paul Epworth – producent
  • Richard George – skrzypce
  • Matty Green – asystent
  • Sally Herbert – skrzypce
  • Peter Hutchings – asystent inżyniera
  • Ted Jensen – mastering
  • Joseph Hartwell Jones – asystent inżyniera
  • Rick Koster – skrzypce
  • Oli Langford – skrzypce
  • Henrik Michelsen – asystent inżyniera
  • Lisa Maurów – chórki
  • Ben Mortimer – A&R
  • Jack Peñate – chórki
  • Mark Rankin – inżynier, miksowanie
  • Ben Roulston – wokal inżyniera
  • Lucy Shaw – kontrabas
  • Craig Silvey – mieszanie
  • Mark „Spike” Stent – mieszanie
  • Nikolaj Torplarsen – fortepian
  • Jesse Ware – chórki
  • Bryan Wilson – asystent
  • Warren Zieliński – skrzypce

Opracowano na podstawie źródeł[33][34][31].

Notowania i certyfikacje[edytuj]

Tygodniowe notowania[edytuj]

Listy (2011) Najwyższe
pozycje
Australia (ARIA Charts)[35] 1
Austria (IFPI)[36] 12
Belgia (Ultratop Flandria)[37] 4
Belgia (Ultratop Walonia)[38] 11
Chorwacja (HDU)[39] 6
Dania (Tracklisten)[40] 19
Finlandia (Suomen virallinen lista)[41] 26
Francja (SNEP)[42] 31
Grecja (IFPI)[43] 12
Hiszpania (PROMUSICAE)[44] 25
Holandia (MegaCharts)[45] 14
Irlandia (IRMA)[22] 1
Kanada (Canadian Albums Chart)[46] 4
Meksyk (MegaCharts)[47] 77
Niemcy (Media Control Charts)[48] 7
Norwegia (VG-Lista)[49] 6
Nowa Zelandia (RIANZ)[24] 1
Polska (OLiS)[50] 2
Portugalia (AFP)[51] 5
Szkocja (OCC)[52] 1
Szwajcaria (Schweizer Hitparade)[53] 10
Szwecja (Sverigetopplistan)[54] 21
Wielka Brytania (UK Albums Chart)[10] 1
Stany Zjednoczone (Billboard 200)[25] 6
Stany Zjednoczone (Rock Albums)[46] 1
Stany Zjednoczone (Alternative Albums)[46] 1
Włochy (FIMI)[55] 19

Certyfikaty[edytuj]

Państwo Status
Australia platynowa płyta[23]
Kanada złota płyta[56]
Nowa Zelandia platynowa płyta[57]
Polska platynowa płyta[58]
Stany Zjednoczone złota płyta[59]
Wielka Brytania platynowa płyta[26]

Historia wydania[edytuj]

Państwo Data Wytwórnia Edycja
Australia[60][61] 28 października 2011 Universal Music Standard, deluxe
Niemcy[62][63]
Holandia[64][65]
Polska[66][67]
Irlandia[68][69] Island Records
Wielka Brytania[70][32] 31 października 2011
Francja[71][72] Universal Music
Włochy[73] Standard
Kanada[74][75] 1 listopada 2011 Standard, deluxe
Stany Zjednoczone[76][77] Universal Republic Records
Włochy[78] 8 listopada 2011 Universal Music Deluxe
Brazylia[79] 16 listopada 2011 Standard

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. James Christopher Monger: Ceremonials review (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-11-11].
  2. Barry Nicolson: Ceremonials review (ang.). www.nme.com. [dostęp 2011-11-11].
  3. Ryan Dombal: Ceremonials review (ang.). www.pitchforkmedia.com. [dostęp 2011-11-11].
  4. Jody Rosen: Ceremonials review (ang.). www.rollingstone.com. [dostęp 2010-11-11].
  5. Matthew Cole: Ceremonials review (ang.). www.slantmagazine.com. [dostęp 2011-11-11].
  6. Rob Harvilla: Ceremonials review (ang.). www.spin.com. [dostęp 2011-11-11].
  7. Neil McCormick: Ceremonials review (ang.). www.telegraph.co.uk. [dostęp 2010-11-11].
  8. Michael Hann: Ceremonials review (ang.). www.guardian.co.uk. [dostęp 2011-11-11].
  9. Andy Gill: Ceremonials review (ang.). www.independent.co.uk. [dostęp 2011-11-11].
  10. a b 2011 Top 40 Official UK Albums Archive (ang.). theofficialcharts.com. [dostęp 2011-11-11].
  11. a b Florence And The Machine planning 'scientific' new album (ang.). W: NME [on-line]. IPC Media, 22 marca 2010. [dostęp 2011-11-12].
  12. a b Florence And The Machine kick off 'Cosmic Love' tour in Dublin (ang.). W: NME [on-line]. IPC Media, 4 maja 2010. [dostęp 2011-11-12].
  13. Bryan Wawzenek: The Gibson Interview: Rob Ackroyd of Florence + the Machine (ang.). Gibson Guitar Corporation. [dostęp 2011-11-12].
  14. a b Florence And The Machine set for 'heavier' second album (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  15. Florence and the Machine play new track 'What The Water Gave Me' (ang.). Digital Spy. [dostęp 2011-11-12].
  16. What the Water Gave Me – Single by Florence + The Machine (ang.). iTunes Store UK. Apple Inc..
  17. Florence + The Machine – What The Water Gave Me (pol.). YouTube, 23 sierpnia 2011. [dostęp 2011-11-12].
  18. Druga płyta Florence and the Machine - bardziej soulowa, mniej indie (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2012-03-02].
  19. a b c d e f g Flo przedstawia swoje Ceremonials piosenka po piosence (pol.). Polskie Radio Program III. [dostęp 2011-11-12].
  20. Richard Smirke: Florence & The Machine Set To Overtake Coldplay Atop U.K. Album Charts (ang.). Billboard. [dostęp 2011-11-11].
  21. Professor Green spends a second week at Number 1 (ang.). [dostęp 2011-11-11].
  22. a b Top 75 Artist Album, Week Ending 3 November 2011 (ang.). chart-track.co.uk. [dostęp 2011-11-11].
  23. a b ARIA Charts - Accreditations - 2011 Albums (ang.). aria.com.au. [dostęp 2012-03-13].
  24. a b Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2011-11-11].
  25. a b Keith Caulfield: Justin Bieber’s 'Mistletoe' Brightens Billboard 200 with No. 1 Debut (ang.). [dostęp 2011-11-11].
  26. a b Certified Awards (wyszukiwarka) (ang.). BPI British Phonographic Industry. [dostęp 2015-07-12].
  27. Florence & the Machine - Florence & the Machine - biografia - RMFon.pl (pol.). [dostęp 2011-11-12].
  28. Top 40 Official UK Singles Archive (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  29. Shake It Out – EP by Florence + The Machine (ang.). iTunes Store UK. Apple Inc..
  30. Roksanda gives Florence the X Factor (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  31. a b Ceremonials (Deluxe Version) by Florence + The Machine (ang.). iTunes Store UK. Apple Inc.. [dostęp 2011-11-11].
  32. a b Florence & The Machine: Ceremonials: 2cd: Deluxe Edition (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  33. Florence + The Machine – Ceremonials at Discogs (ang.). [dostęp 2011-11-25].
  34. Florence + The Machine – Ceremonials (CD, Album) at Discogs (ang.). [dostęp 2011-11-25].
  35. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2011-11-11].
  36. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2011-11-11].
  37. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (niderl.). ultratop.be/nl. [dostęp 2011-11-11].
  38. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (fr.). ultratop.be/fr. [dostęp 2011-11-11].
  39. FTOP STRANIH - TJEDAN 43. 2011. (chorw.). hdu-toplista.com. [dostęp 2011-11-11].
  40. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). danischcharts.nl. [dostęp 2011-11-25].
  41. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). danischcharts.nl. [dostęp 2011-11-12].
  42. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (fr.). lescharts.com. [dostęp 2011-11-25].
  43. [http://www.webcitation.org/63Dc35E55 OFFICIAL CYTA- IFPI CHARTS Top-75 Albums Sales Chart] (gr.). ifpi.gr. [dostęp 2012-03-13].
  44. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). spanishcharts.com. [dostęp 2011-11-11].
  45. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2011-11-11].
  46. a b c Ceremonials – Florence + the Machine (ang.). Billboard. [dostęp 2011-11-11].
  47. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). mexicancharts.com. [dostęp 2012-03-13].
  48. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (niem.). charts.de. [dostęp 2011-11-12].
  49. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2011-11-25].
  50. Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS - Official Retail Sales Chart (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-11-18].
  51. Florence + The Machine – Ceremonials (ang.). portuguesecharts.com. [dostęp 2011-11-12].
  52. 2011 Top 40 Scottish Albums Archive (ang.). theofficialcharts.com. [dostęp 2011-11-11].
  53. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (niem.). swisscharts.com. [dostęp 2011-11-11].
  54. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2011-11-12].
  55. Florence + The Machine – Ceremonials (album) (wł.). italiancharts.com. [dostęp 2011-11-12].
  56. Gold Platinum Database (ang.). musiccanada.com. [dostęp 2012-03-13].
  57. Albums (ang.). nztop40.co.nz. [dostęp 2012-03-13].
  58. Platynowe CD - 2012 (pol.). zpav.pl. [dostęp 2012-03-13].
  59. Gold & Platinum Database (ang.). riaa.com. [dostęp 2012-03-13].
  60. Florence + The Machine Store – Ceremonials (ang.). Getmusic. Universal Music Australia. [dostęp 2011-11-12].
  61. Florence + The Machine Store – Ceremonials (Deluxe Edition) (ang.). Getmusic. Universal Music Australia. [dostęp 2011-11-12].
  62. Florence + The Machine – Ceremonials (niem.). Universal Music Germany. [dostęp 2011-11-12].
  63. Ceremonials (Limited Edition): Florence+the Machine (niem.). Amazon.de. [dostęp 2011-11-12].
  64. Ceremonials – Florence + The Machine (niderl.). [dostęp 2011-11-12].
  65. Ceremonials (Del.Ed.+ Bonus Cd) – Florence + The Machine (niderl.). [dostęp 2011-11-12].
  66. Florence and the Machine – Ceremonials (pol.). Universal Music Polska. [dostęp 2011-11-12].
  67. Florence and the Machine – Ceremonials (Deluxe) (pol.). Universal Music Polska. [dostęp 2011-11-12].
  68. Florence & The Machine – Ceremonials (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  69. Florence & The Machine – Ceremonials[deluxe Ed] (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  70. Florence & The Machine: Ceremonials (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  71. Ceremonials: Florence and The Machine (fr.). [dostęp 2011-11-12].
  72. Ceremonials – Edition Deluxe : Florence and The Machine (fr.). [dostęp 2011-11-12].
  73. Florence + the Machine – Ceremonials (wł.). Internet Bookshop Italia. [dostęp 2011-11-12].
  74. CEREMONIALS by FLORENCE & THE MACHINE.
  75. CEREMONIALS/ DELUXE EDITION : 2CD by FLORENCE & THE MACHINE (ang.). [dostęp 2011-11-12].
  76. Ceremonials: Florence + The Machine (ang.). Amazon.com. [dostęp 2011-11-12].
  77. Ceremonials (Deluxe Edition): Florence + The Machine (ang.). Amazon.com. [dostęp 2011-11-12].
  78. Florence + the Machine – Ceremonials (2 CD) (wł.). [dostęp 2011-11-12].
  79. Ceremonials (port.). [dostęp 2011-11-12].