Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich w Kijowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Церква Антонія і Феодосія Печерських
sobór katedralny
Państwowy rejestr zabytków nieruchomych Ukrainy
Distinctive emblem for cultural property.svg 80-382-0267
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Miasto wydzielone  Kijów
Miejscowość COA of Kyiv Kurovskyi.svg Kijów
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia kijowska
Wezwanie Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Andrzeja
Położenie na mapie Kijowa
Mapa lokalizacyjna Kijowa
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
50,434833°N 30,558056°E/50,434833 30,558056

Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskichprawosławna cerkiew w Kijowie, w kompleksie Ławry Peczerskiej. Zbudowana jako cerkiew refektarzowa, obecnie sobór katedralny metropolii kijowskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Historia[edytuj]

Pierwszy murowany refektarz, położony na miejscu obecnie istniejącej cerkwi, wzniesiony został w 1108. Został on poważnie uszkodzony w 1230. Informacje o kolejnej takiej budowli pochodzą z 1684, gdy mieszczanin Mychajło Maksymowycz ufundował nowy refektarz, który był budowany przez kolejne dziesięć lat. W 1718 obiekt został poważnie uszkodzony podczas pożaru. Został odbudowany w stylu baroku ukraińskiego i w 1720 udekorowany z zewnątrz freskami. W 1862 budynek podwyższono o jedno piętro, w którym urządzono cele posłuszników, którzy pracowali przy przygotowywaniu i wydawaniu posiłków[1].

W 1893 Sobór Duchowny Ławry Pieczerskiej postanowił zburzyć XVII-wieczny refektarz i wznieść na jego miejscu nową budowlę. Projekt nowej jadalni z cerkwią opracował Władimir Nikołajew. Budowa obiektu trwała rok (1895); świątynię konsekrowano 13 sierpnia 1895[1].

W latach 30. XX wieku władze radzieckie zlikwidowały wspólnotę monastyczną Ławry Pieczerskiej; już wcześniej monaster został udostępniony do zwiedzania i urządzono w nim szereg wystaw muzealnych[2]. W grudniu 1941, gdy wysadzony w powietrze został sobór Zaśnięcia Matki Bożej (główna cerkiew w kompleksie Ławry), podczas wybuchu ucierpiała również świątynia refektarzowa. Po zakończeniu wojny obiekt odremontowano – do 1956 odnowiono bryłę budynku, zaś w latach 1976–1980 zrekonstruowano wnętrze[1].

Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich została przywrócona do użytku liturgicznego w 1990, zaś od 1992 jest soborem katedralnym eparchii kijowskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[1].

Architektura[edytuj]

Ikonostas w cerkwi

Cerkiew, przyległa bezpośrednio do refektarza, została wzniesiona w stylu nawiązującym do architektury bizantyjskiej. Zbudowano ją na planie ośmioboku i zwieńczono kopułą o średnicy blisko 20 m, położoną na bębnie, w którym wybito rząd okien. Od wschodu cerkiew posiada absydę, w której rozmieszczono pomieszczenie ołtarzowe. Zarówno refektarz, jak i cerkiew zdobione są rzeźbami i freskami oraz otoczone fryzem[1]. Podłoga świątyni wyłożona jest metalowymi płytami[1].

We wnętrzu cerkwi znajdują się ikona św. Andrzeja z cząsteczką relikwii z lat 90. XX wieku oraz zabytkowa ikona Zaśnięcia Matki Bożej[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g Михаил Федорин, Трапезна церква, www.kplavra.kiev.ua [dostęp 2016-03-28] (ukr.).
  2. Михаил Федорин, XIX – XXI, www.kplavra.kiev.ua [dostęp 2016-03-28] (ukr.).