Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Jeleniej Górze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Distinctive emblem for cultural property.svg A/4954/715 z dnia 26.09.1960.
cerkiew parafialna
Ilustracja
Cerkiew od frontu
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość POL Jelenia Góra COA 1.svg Jelenia Góra
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Diecezja wrocławsko-szczecińska
Wezwanie Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Wspomnienie liturgiczne 29 czerwca/12 lipca
Położenie na mapie Jeleniej Góry
Mapa lokalizacyjna Jeleniej Góry
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Ziemia50°54′11,1″N 15°44′31,2″E/50,903083 15,742000
Strona internetowa

Cerkiew pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawłaprawosławna cerkiew parafialna w Jeleniej Górze. Należy do dekanatu Lubin diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew znajduje się w centrum miasta, przy ulicy 1 Maja 40.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawny barokowy kościół Najświętszej Maryi Panny. Wzniesiony w I połowie XVIII w. na fundamentach starszego obiektu. Budowę ukończono w 1737. Do 1925 użytkowany przez rzymskich katolików, następnie przekazany władzom miejskim. Oddany w 1948 w użytkowanie Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego; pierwsza Święta Liturgia została odprawiona w pięć lat później. Wyposażenie cerkwi z lat 1948–1952 zgodne z obrządkiem lub przywiezione ze zniszczonych cerkwi na Chełmszczyźnie. Ikonostas dotarł do świątyni z Hrubieszowa z inicjatywy ks. Stefana Bieguna. W zewnętrzne mury cerkwi wmurowane są dobrze zachowane dwa krzyże kamienne z rytami broni (łuk i miecz). Krzyże te nazywane są często krzyżami pokutnymi, co jednak nie ma podstaw w dowodach ani badaniach, a jest oparte jedynie na nieuprawnionym założeniu, że wszystkie stare kamienne krzyże monolitowe, zwłaszcza te z rytami broni, o których pochodzeniu nie zachowały się żadne informacje, są krzyżami pokutnymi (pojednania)[1], chociaż w rzeczywistości powód fundacji takich krzyży może być różnoraki, tak jak każdego innego krzyża. Niestety hipoteza ta stała się na tyle popularna, że zaczęła być odbierana jako fakt i pojawiać się w lokalnych opracowaniach, informatorach czy przewodnikach jako faktyczna informacja, bez uprzedzenia, że jest to co najwyżej luźny domysł bez żadnych bezpośrednich dowodów.

Cerkiew wpisano do rejestru zabytków 26 września 1960 pod nr A/4954/715[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arkadiusz Dobrzyniecki. Krzyże i kapliczki pokutne ziemi złotoryjskiej - historia pewnego mitu. „Pomniki Dawnego Prawa”. 11–12 (wrzesień-grudzień 2010), s. 32–37, 2010. 
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 2018-09-30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]