Cerkiew Świętych Konstantyna i Michała w Wilnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Świętych Konstantyna
i Michała
Vilniaus Šv. Konstantino ir Michailo cerkvė
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Litwa
Miejscowość Grand Coat of arms of Vilnius.svg Wilno
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Świętych Konstantyna i Michała w Wilnie
Wezwanie Świętych Konstantyna i Michała
Wspomnienie liturgiczne 21 maja/3 czerwca;
5/18 lipca
Położenie na mapie Wilna
Mapa lokalizacyjna Wilna
Cerkiew Świętych Konstantynai Michała
Cerkiew Świętych Konstantyna
i Michała
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Cerkiew Świętych Konstantynai Michała
Cerkiew Świętych Konstantyna
i Michała
Ziemia54°40′55,4″N 25°16′06,7″E/54,682056 25,268528
Strona internetowa
Wnętrze cerkwi

Cerkiew Świętych Konstantyna i Michała, pełna nazwa: Cerkiew Świętego Równego Apostołom Cara Konstantyna i św. Michała Maleina, zwana potocznie Cerkwią Romanowskącerkiew prawosławna z 1913 w Wilnie przy ulicy Jono Basanavičiaus, na Górze Bouffałowej, jednym z wyższych punktów Wilna. Siedziba parafii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wzniesiona w 1913 z okazji uroczystości trzystu lat panowania Romanowów na tronie carskiej Rosji. Fundatorem obiektu był urzędnik carski i znany dobroczyńca prawosławia, Iwan Kolesnikow. Obiekt został oddany do użytku 13 maja 1913, w obecności wielkiej księżnej Elżbiety Fiodorowny. Budowa cerkwi miała stanowić potwierdzenie rosyjskości miasta. W czasie niemieckiej okupacji Wilna podczas I wojny światowej cerkiew przejęła niemiecka policja, zamieniając ją na tymczasowy areszt dla osób, które naruszyły godzinę policyjną. W latach 1921–1926 miał miejsce generalny remont cerkwi[1].

Cerkiew była czynna przez cały okres przynależności Wilna do ZSRR jako świątynia parafialna.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Inspiracją dla budowniczych cerkwi był styl podobnych obiektów w Suzdalu i Rostowie, natomiast wnętrze obiektu utrzymanie jest w stylu staroruskim. Obiekt jest bogato zdobiony zewnątrz, przeważa tu motyw zgrupowanych po trzy kolumn przechodzących ponad półkolistymi oknami w archiwolty, wejście do cerkwi wiedzie przez utrzymany w podobnym stylu portal. Poniżej każdej z pięciu malowanych na zielono kopuł umieszczono dekorację stiukową. Świątynia wzniesiona jest z żółtej cegły na planie krzyża greckiego.

W cerkwi znajduje się 13 dzwonów przysłanych na potrzeby jej budowy z Moskwy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Wałejko (z zespołem red. ks. Marek Borysiak, Anna Franko, Irena Jutkiewicz i Katarzyna Jutkiewicz: Praktyczny przewodnik po Wilnie. Przedsiębiorstwo Wydawnicze "Krzysztof Wałejko", Suwałki 2003, s. 99. ISBN 8391897826.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szlewis G., Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006, ​ISBN 9986-559-62-6​, ss.77–85