Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu
cerkiew parafialna
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg 775 z 5.09.1964
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Tylicz
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie święci Kosma i Damian
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu
Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu
Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu
Ziemia49°23′43,44″N 21°01′41,26″E/49,395400 21,028128
Przycerkiewny cmentarz - grób ks. Emiliana Afanasjewicza Wengrynowicza, proboszcza parafii w Tyliczu, przetrzymywanego w latach 1914-1917 w obozie Talerhof i zmarłego tamże

Cerkiew św. św. Kosmy i Damiana w Tyliczu - dawna greckokatolicka cerkiew w Tyliczu.

Historia[edytuj]

Cerkiew w Tyliczu istniała już pod koniec XVI wieku, jednak kształt obecnego budynku został uformowany w czasie przebudowy w 1780 powstał dwa stulecia później po tym, gdy pierwsza świątynia została doszczętnie zniszczona przez pożar. W 1938 wykonano w niej zachowaną do dnia dzisiejszego polichromię. Po Akcji Wisła obiekt został przejęty przez Kościół łaciński.

Architektura[edytuj]

Cerkiew w Tyliczu jest cerkwią łemkowską, trójdzielną. Ponad przedsionkiem wznosi się wieża o konstrukcji słupowo-ramowej, z drewnianym hełmem i kutym krzyżem. Znacznie mniejsze hełmy znajdują się ponad nawą i nad prezbiterium. Po obydwu stronach nawy cerkwi zlokalizowane zostały dwie kaplice boczne. Podobna konstrukcja występuje jedynie w świątyni w Miliku. Nawę pokrywa dach namiotowy, zaś prezbiterium - kalenicowy.

We wnętrzu zachowała się namalowana w końcu lat 30. XX wieku polichromia. Część wykonanych w jej ramach malowideł (w tym postacie świętych Olgi i Włodzimierza) to kopie ikon z soboru św. Włodzimierza w Kijowie. Starszy jest ikonostas, powstały w XVIII wieku. W latach 80. XX wieku nieznani sprawcy wynieśli z niego część wizerunków, które zostały uzupełnione po 2001. Szczególną cechą ikonostasu w cerkwi w Tyliczu jest wielkość ikon patronów świątyni oraz św. Mikołaja, które, choć umiejscowione w najniższym rzędzie ikon, są znacznie wyższe niż carskie wrota i sięgają rzędu następnego.

Bibliografia[edytuj]

  • G. i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-61444-15-2
Widok od strony Tylicza