Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Kopenhadze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
cerkiew parafialna
Fasada cerkwi
Fasada cerkwi
Państwo  Dania
Miejscowość Københavns byvåben 1894.png Kopenhaga
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji
Parafia św. Aleksandra Newskiego
Wezwanie św. Aleksandra Newskiego
Wspomnienie liturgiczne 30 sierpnia/12 września;
14/27 listopada
Położenie na mapie Kopenhagi
Mapa lokalizacyjna Kopenhagi
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Ziemia 55°41′07,51″N 12°35′27,27″E/55,685419 12,590908
Strona internetowa

Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Kopenhadzeprawosławna cerkiew w Kopenhadze, wzniesiona w 1881. Świątynia parafialna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew domowa pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego istniała w Kopenhadze od połowy XVIII wieku na terenie ambasady rosyjskiej. Obecny budynek powstał w 1881 na życzenie carycy Marii Fiodorowny, z pochodzenia księżniczki duńskiej. Na koszt państwa rosyjskiego w 1881 wykupiona została działka przy ul. Bredgade, zaś środki na budowę świątyni pochodziły zarówno z funduszy rządowych, jak i z prywatnej kasy cara Aleksandra III. Autorem projektu cerkwi był profesor Dawid Grimm, zaś budowę współnadzorowali dyrektor duńskiej akademii sztuki F. Meldals i architekt miejski A. Jensen. Poświęcenie gotowej cerkwi miało miejsce 10 września 1881 w obecności Aleksandra III z żoną i dziećmi: carewiczem Mikołajem, wielkim księciem Jerzym i wielką księżną Ksenią, a także królowej greckiej Olgi i króla Danii Chrystiana IX.

Po rewolucji październikowej cerkiew znalazła się w jurysdykcji Egzarchatu Zachodnioeuropejskiego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1928 odbyły się w niej nabożeństwo pogrzebowe Marii Fiodorowny, które odprawił egzarcha metropolita Eulogiusz (Gieorgijewski). Po przejściu metropolity Eulogiusza w jurysdykcję patriarchy Konstantynopola cerkiew stała się siedzibą parafii należącej do Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Parafii Rosyjskich, jednak od lat 60. parafianie czynili starania na rzecz przejścia w jurysdykcję eparchii berlińskiej i niemieckiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, zakończone powodzeniem w 1983. Wybór ten nie został zaakceptowany przez wszystkich parafian. W 2000 część z nich założyła odrębną parafię[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]