Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Poczdamie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Alexander-Newski-Gedächtniskirche (Potsdam)
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Brandenburgia
Miejscowość Coat of arms of Potsdam.svg Poczdam
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia św. Aleksandra Newskiego w Poczdamie
Wezwanie św. Aleksandra Newskiego
Wspomnienie liturgiczne 30 sierpnia/12 września;
14/27 listopada
Położenie na mapie Brandenburgii
Mapa lokalizacyjna Brandenburgii
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
Ziemia52°24′54,91″N 13°03′27,48″E/52,415253 13,057633
Strona internetowa

Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Poczdamieprawosławna cerkiew w Poczdamie, świątynia parafii w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została zbudowana na potrzeby rosyjskiej kolonii Alexandrowka. Wzorcem dla jej projektu, wykonanego przez architekta rosyjskiego Wasilija Stasowa, była Cerkiew Dziesięcinna w Kijowie, jednak typowe elementy staroruskiej architektury cerkiewnej zostały w niej połączone z rozwiązaniami klasycyzmu niemieckiego. Tak powstały obiekt miał być symbolem przyjaźni prusko-rosyjskiej. Kamień węgielny pod budowę świątyni został położony 11 września 1826 w obecności cesarza Fryderyka Wilhelma. Prace budowlane trwały przez trzy lata.

W 1977 budynek został odremontowany. Cerkiew jest nadal czynna, zaś proboszcz jej parafii zamieszkuje w sąsiadującym domu w kolonii Alexandrowka.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew wzniesiona jest na planie kwadratu z wyodrębnioną absydą, z czterema kopułami w narożnikach nawy oraz piątą, największą, pośrodku jej dachu. Znajdują się one na bębnach zdobionych rzędami półkolistych blend. Całość malowana jest na ciemnoróżowo. Na bocznych fasadach świątyni znajdują się wizerunki Chrystusa Zbawiciela (fasada zachodnia), Teodora Stratylatesa (północna) oraz Aleksandra Newskiego (południowa). Okna w świątyni są półkoliste, pomiędzy nimi zlokalizowano białe półkolumny. Wejście do świątyni ma kształt oślego łuku.

Jednorzędowy ikonostas we wnętrzu obiektu wykonany jest w stylu klasycystycznym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]