Cerkiew św. Andrzeja w Kijowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Andrzeja
Андріївська церква
Distinctive emblem for cultural property.svg 80-385-0036
cerkiew przedstawicielstwa Patriarchatu Konstantynopolitańskiego
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Miasto wydzielone  Kijów
Miejscowość COA of Kyiv Kurovskyi.svg Kijów
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
stauropigia
Wezwanie św. Andrzeja
Wspomnienie liturgiczne 30 listopada/13 grudnia
Położenie na mapie Kijowa
Mapa lokalizacyjna Kijowa
Cerkiew św. Andrzeja
Cerkiew św. Andrzeja
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Cerkiew św. Andrzeja
Cerkiew św. Andrzeja
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Cerkiew św. Andrzeja
Cerkiew św. Andrzeja
Ziemia50°27′32,0″N 30°31′05,0″E/50,458889 30,518056
Strona internetowa

Cerkiew św. Andrzejabarokowa osiemnastowieczna cerkiew w Kijowie, przy ulicy Zjazd św. Andrzeja. Aktualnie (2018) w trakcie renowacji[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia została zbudowana z inicjatywy carycy Elżbiety w latach 1744–1753 według projektu Bartolomeo Rastrellego na miejscu wcześniejszej cerkwi Podwyższenia Krzyża Świętego. Według legendy wzgórze to mijał w czasie swojej podróży w 40 r. św. Andrzej i wskazał je jako miejsce, gdzie za sprawą bożą powstanie miasto i wspaniała świątynia[2]. Pracami budowlanymi kierował Iwan Miczurin, rokokową dekorację wnętrza wykonali według pomysłów Rastrellego O. Antropow, H. Lewicki, I. Wyszniakow i P. Borispolec. Do budowy obiektu zużyto łącznie dwadzieścia trzy i pół tysiąca cegieł. Kamień węgielny caryca położyła osobiście[3].

W 1892 uderzenie pioruna zniszczyło część cerkiewnego wyposażenia, odrestaurowanego po 1963 na podstawie oryginalnych projektów Rastrellego. Wcześniej, od 1958, obiekt zamieniono na muzeum, które to funkcje pełnił przez 50 kolejnych lat. W latach 1978–1979 miała miejsca częściowa restauracja cerkwi. Ponowny remont został przeprowadzony w latach 1992–2000.

W 2008 cerkiew, decyzją prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki, została przekazana niekanonicznemu Ukraińskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu[4].

Po uznaniu 11 października 2018 r. kanoniczności UAKP przez Patriarchat Konstantynopolitański, cerkiew św. Andrzeja stała się – na wniosek prezydenta Ukrainy Petra Poroszenki – świątynią przedstawicielstwa tegoż Patriarchatu, co zaaprobowała 18 października 2018 r. Rada Najwyższa Ukrainy[1][5].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Ikonostas

Cerkiew ma 46 metrów wysokości, 30 długości i 23 szerokości. Jest wzniesiona na planie krzyża, z jedną kopułą główną i czterema wieżyczkami zwieńczonymi mniejszymi kopułami. Wejście do cerkwi prowadzi przez czternastometrowe schody. Ze wszystkich stron obiekt zdobią rzędy korynckich pilastrów oraz złocone płaskorzeźby z motywami roślinnymi. Okna cerkwi są okrągłe lub półokrągłe (na poziomie głównej kopuły). Cerkiewny ikonostas wykonali w latach 1754–1761 Antropow i Wyszniakow, którzy namalowali również ikony zesłania Ducha Świętego, kazania na górze i Ostatniej Wieczerzy, a na ścianach transeptów malowidła Wybór wiary przez księcia Włodzimierza i Nauczanie Scytów przez apostoła Andrzeja.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Петро Порошенко пропонує передати Андріївську церкву Вселенському патріарху (ukr.). andriyivska-tserkva.kiev.ua, 16 października 2018. [dostęp 2018-10-18].
  2. O. Aleksejczuk, Kijów i okolice, Pascal, Bielsko-Biała, 2006, s. 93 ​ISBN 83-7304-546-5
  3. O. Aleksiejczuk, Kijów i okolice, Pascal, Bielsko-Biała, 2006, s. 93 ​ISBN 83-7304-546-5
  4. Украинской автокефальной православной церкви отдают Андреевскую церковь
  5. Рада передала Андріївську церкву в користування Вселенському патріархату (ukr.). unian.ua, 18 października 2018. [dostęp 2018-10-18].