Cerkiew św. Dymitra w Czarnej (XIX wiek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Cerkwi św. Dymitra we wsi Czarna w Bieszczadach. Zobacz też: hasło o cerkwi pod tym samym wezwaniem we wsi Czarna w Małopolsce.
Cerkiew św. Dymitra w Czarnej
obecnie kościół
Podwyższenia Krzyża Świętego
kościół parafialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg A-137 z 12.03.1969
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Czarna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnej Górnej
Wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego (obecnie);
św. Dymitra (poprzednio)
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew w Czarnej
Cerkiew w Czarnej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew w Czarnej
Cerkiew w Czarnej
Ziemia49°19′35,2″N 22°39′59,4″E/49,326444 22,666500

Cerkiew św. Dymitra w Czarnej (obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego) – drewniana greckokatolicka cerkiew, wzniesiona w roku 1834 roku we wsi Czarna w miejscu wcześniejszej cerkwi, wzmiankowanej już w roku 1795. Zabytek Szlaku Architektury Drewnianej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew wybudowana w roku 1834. W roku 1882 powstały obrazy do ikonostasu. Po powrocie wsi do Polski w roku 1951 użytkowana przez kościół rzymskokatolicki jako kościół parafialny. Wyremontowana w roku 1967.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Czarnej jest świątynią orientowaną, trójdzielną o konstrukcji zrębowej. Od południa i północy do prezbiterium przylegają zakrystie. Nad wszystkimi częściami dwuspadowe dachy. Nad nawą ośmioboczna wieżyczka zakończona baniastym hełmem. Na zachodniej ścianie sześciokolumnowy portyk, zwieńczony trójkątnym szczytem.

Wnętrze[edytuj | edytuj kod]

W cerkwi znajduje się ikonostas, który został przeniesiony na tylną ścianę prezbiterium. Pozostałe wyposażenie poprzenoszone do muzeów – carskie wrota do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, feretron i figura Matki Boskiej do Działu Sztuki Cerkiewnej Muzeum Zamku w Łańcucie.

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Przy cerkwi duży, dobrze zachowany cmentarz, z nagrobkami z początku XX wieku. Na północny zachód od cerkwi stoi wzniesiona na planie wąskiego prostokąta dzwonnica z dzwonem z roku 1886. Sama dzwonnica wybudowana została prawdopodobnie po roku 1951.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kryciński, Cerkwie w Bieszczadach, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2005, str. 126-127 ​ISBN 83-89188-38-4
  • Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 187-188 ​ISBN 83-89188-08-2