Cerkiew św. Michała Archanioła w Inovcach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Michała Archanioła
Chrám svätého Michala Archanjela
Distinctive emblem for cultural property.svg 809-72/0
cerkiew filialna
Ilustracja
Państwo  Słowacja
Kraj  koszycki
Miejscowość Inovce
Wyznanie greckokatolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowackiego
Parafia Podhoroď
Wezwanie św. Michała Archanioła
Położenie na mapie kraju koszyckiego
Mapa konturowa kraju koszyckiego, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Inovce, cerkiew”
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, po prawej znajduje się punkt z opisem „Inovce, cerkiew”
Ziemia48°49′30,2″N 22°21′26,0″E/48,825056 22,357222

Cerkiew św. Michała Archanioła w Inovcach – drewniana greckokatolicka cerkiew filialna parafii Podhoroď. Należy do dekanatu Sobrance w eparchii koszyckiej Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowackiego.

Cerkiew powstała w unikatowym typie cerkwi karpackich charakterystycznym dla okolic Sniny, posiada status Narodowego Zabytku Kultury[1].

Jest jedną z najmniejszych drewnianych cerkwi na Słowacji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wzniesiona na wzgórzu w północnej części wsi w 1836[2]. W latach pięćdziesiątych XX wieku zamieniona na prawosławną, odzyskana przez grekokatolików w latach dziewęćdziesiątych. Remontowana częściowo w 1990-tych latach. Od 1998 nieużytkowana gdyż wybudowano nową murowaną świątynię.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to bardzo mała cerkiew drewniana o konstrukcji zrębowej, posadowiona na kamiennych fundamentach. Budowla trójdzielna: do kwadratowej nawy przylega od strony wschodniej węższe zamknięte dwubocznie prezbiterium, a od zachodniej babiniec z posadowioną na jego zrębie niską wieżą słupową o prostych ścianach pokrytą namiotowym daszkiem zakończoną cebulastą banią z kutym trójramiennym krzyżem. Nad sanktuarium druga mniejsza podobna wieżyczka[2]. Całość nakryta jednokalenicowym dachem gontowym z okapem wspartym na rysiach.

Wewnątrz we wszystkich pomieszczeniach stropy płaskie. W sanktuarium ołtarz główny z ikoną Pieta z 1842 roku. Między nawą a prezbiterium niepełny ikonostas z połowy XIX wieku z wpływami malarstwa zachodniego, asymetryczny bo ma tylko północne diakońskie wrota. Zachował się krzyż procesyjny oraz niewielki, stojący krzyżyk.

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Obok cerkwi drewniana dzwonnica z dwoma dzwonami, konstrukcji słupowo-masztowj[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zoznamy nehnuteľných kultúrnych pamiatok (słow.). [dostęp 2016-01-12].
  2. a b c Słowackie kościoły drewniane, Inovce (pol.). [dostęp 2016-01-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str.282-283

ISBN 83-89188-08-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]