Cerkiew św. Michała Archanioła w Zagórzu (prawosławna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Michała Archanioła
Distinctive emblem for cultural property.svg A-198 z dnia 30.09.1959.
cerkiew parafialna
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość POL Zagórz COA.svg Zagórz
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Diecezja przemysko-gorlicka
Wezwanie św. Michała Archanioła
Wspomnienie liturgiczne 8/21 listopada
Położenie na mapie Zagórza
Mapa lokalizacyjna Zagórza
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Położenie na mapie gminy Zagórz
Mapa lokalizacyjna gminy Zagórz
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Cerkiew prawosławna w Zagórzu
Ziemia49°30′36,4″N 22°15′46,4″E/49,510111 22,262889

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archaniołaprawosławna cerkiew parafialna w Zagórzu. Należy do dekanatu Sanok diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew znajduje się w dzielnicy Stary Zagórz, przy ulicy Józefa Piłsudskiego 51.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia murowana została zbudowana w 1836[1][2]. W latach 1836–1947 greckokatolicka, następnie przejęta przez Skarb Państwa i przekazana prawosławnym. Opiekunem świątyni był Franciszek Truskolaski, a od 1928 do 1939 Adam Gubrynowicz.

Cerkiew była gruntownie remontowana w XX w. (1925, 1961[1]). Wpisana do rejestru zabytków 30 września 1959 pod nr A-198[3]. Cerkiew została włączona do uaktualnionego w 1972 spisu rejestru zabytków Sanoka w jego nowych granicach administracyjnych (istniejących do 1977)[1].

Od 2016 świątynia parafialna[4].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budowla orientowana, salowa. Od frontu, nad kruchtą, okazała wieża (dolna kondygnacja murowana, otynkowana na biało, górna – węższa, drewniana), zwieńczona blaszanym baniastym hełmem z latarnią i kopułą. Nawa murowana, nieotynkowana, z półkolistymi oknami, zakończona apsydą. Nad nawą dach blaszany, jednokalenicowy, z wieżyczką zwieńczoną niewielką kopułką. Od strony północnej dobudowana zakrystia z trójspadowym dachem. Wewnątrz zabytkowy ikonostas.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Artur Bata. Działalność Powiatowego Konserwatora Zabytków w Sanoku w 1972 r.. „Materiały Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku”. 17–18, s. 92, 1973. Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. 
  2. Zbigniew Osenkowski podał, że jej fundatorem był Erazm Łobaczewski, jednak on urodził się ok. 1835
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 2018-09-30.
  4. Dział służbowy: Diecezja przemysko-nowosądecka, Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, nr 5(318), maj 2016, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, ISSN 0239-4499, s.7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cerkiew zagórska. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 33–43. ISBN 83-922799-6-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]