Cerkiew św. Mikołaja w Moskwie (Mieszczanskij)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy cerkwi w rejonie Mieszczanskim. Zobacz też: inne moskiewskie świątynie pod tym wezwaniem.
Cerkiew św. Mikołaja
Церковь Николая Чудотворца
Distinctive emblem for cultural property.svg 7710704000[1] z dnia 30 sierpnia 1960
monasterska cerkiew filialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Coat of Arms of Moscow.svg Moskwa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia moskiewska miejska
Wezwanie św. Mikołaja
Wspomnienie liturgiczne 9/22 maja; 6/19 grudnia
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Cerkiew św. Mikołaja
Cerkiew św. Mikołaja
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew św. Mikołaja
Cerkiew św. Mikołaja
Ziemia55°45′51,3″N 37°37′23,5″E/55,764250 37,623194

Cerkiew św. Mikołaja w Moskwie, w rejonie Mieszczanskim, w historycznej dzielnicy Zwonary – prawosławna cerkiew w Moskwie, przy ul. Rożdiestwienskiej, w dekanacie Spotkania Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej eparchii moskiewskiej miejskiej. Funkcjonuje przy niej placówka filialna żeńskiego Piuchtickiego Monasteru Zaśnięcia Matki Bożej[2].

Wzniesiona w latach 1762–1781 na terenie zamieszkiwanym przez stróżów i dzwonników służących w cerkwiach na Kremlu moskiewskim, z fundacji hrabiego I. Woroncowa[3]. Autorem jej projektu był Karl Blank, jeden z ostatnich rosyjskich architektów tworzących w stylu barokowym. Cerkiew reprezentuje ten właśnie styl z elementami zyskującego popularność w okresie jej powstania klasycyzmu[3]. Budynek wzniesiony został na planie prostokąta, na którym wznosi się szeroki ośmioboczny bęben podtrzymujący kopułę, zwieńczoną tradycyjną mniejszą cebulastą kopułką[3].

Cerkiew była remontowana w 1900. W latach 30. XX w. została odebrana Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu i zaadaptowana na magazyn[3].

Szczególną czcią otaczane są przechowywane w świątyni ikony Zaśnięcia Matki Bożej oraz ikona Matki Bożej „Poszukiwanie Zaginionych”[3]. Główny ołtarz cerkwi poświęcony jest Zwiastowaniu[2].

Związani z cerkwią[edytuj | edytuj kod]

W latach 1913–1922 i 1923–1933 w świątyni służył ks. Aleksander Zwieriew, kanonizowany w 2001 jako jeden ze świętych nowomęczenników rosyjskich[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]