Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Onufrego
w Posadzie Rybotyckiej
Obiekt zabytkowy nr rej. A-210 z 10 kwietnia 1968
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Posada Rybotycka
Położenie na mapie gminy Fredropol
Mapa lokalizacyjna gminy Fredropol
Posada Rybotycka, cerkiew
Posada Rybotycka, cerkiew
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu przemyskiego
Posada Rybotycka, cerkiew
Posada Rybotycka, cerkiew
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Posada Rybotycka, cerkiew
Posada Rybotycka, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Posada Rybotycka, cerkiew
Posada Rybotycka, cerkiew
Ziemia49°39′56,95″N 22°36′04,37″E/49,665819 22,601214

Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej – murowana cerkiew obronna, znajdująca się w Posadzie Rybotyckiej, w gminie Fredropol, w powiecie przemyskim, najstarsza zachowana cerkiew na ziemiach polskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew znajduje się na zachodnim skraju wsi, na pagórku. Do 1692 była to cerkiew prawosławna, później greckokatolicka. Cerkiew składa się z trzech połączonych wież, z czterospadowymi dachami. W grubych, kamiennych murach umieszczono otwory strzelnicze. Najstarszą częścią z przełomu XIV i XV wieku jest prezbiterium z gotyckimi szczytami. Kwadratowa nawa, sklepiona kolebkowo z obronną wieżą pochodzi z XV w.

Najmłodszą częścią, pochodząca z początku XVI wieku jest część zachodnia, również zbudowana w formie obronnej wieży, mieszcząca kruchtę i babiniec a na piętrze kaplicę dla mnichów. Na ścianach tej części zachowały się wyryte w tynku ostrym narzędziem napisy w języku łacińskim i ruskim z datami 1506 i 1514. Nie są one elementem planowego wystroju, dzisiaj można by je zaklasyfikować jako akty wandalizmu. Średniowieczna, murowana ściana ikonostasu ma dwoje wrót (późniejsze miały troje).

Cerkiew należała do klasztoru bazylianów do XVIII wieku, później była cerkwią parafialną. Do parafii należała również filialna Cerkiew św. Jana Ewangelisty w Borysławce.

Według tradycji w podziemiach cerkwi pochowano ostatniego prawosławnego władykę przemyskiego, Michała Kopystyńskiego, który zmarł w 1642 w Kopyśnie. Po wysiedleniu mieszkańców w 1945 cerkiew została zdewastowana i pozbawiona wyposażenia.

Była remontowana w latach 60. i 80. XX w. Podczas remontu w 1966 odkryto pod wieloma warstwami farby szesnastowieczną polichromię w typie bizantyjskim. Cerkiew stanowiła Filię Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, otwartą w sezonie letnim. 14 października 2010 została przekazana gminie Fredropol.

Wnętrze
Posada Rybotycka cerkiew2.jpg
Posada Rybotycka - cerkiew1.jpg
Posada rybotycka - wnętrze cerkwi2.JPG
Posada rybotycka - wnętrze cerkwi3.JPG
Posada rybotycka - wnętrze cerkwi4.JPG
Posada rybotycka - wnętrze cerkwi5.JPG

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]