Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Костел Петра і Павла (Львів)
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Miejscowość Lwów
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Wezwanie św. Piotr i św. Paweł
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie
Ziemia49°50′18,24″N 24°03′16,56″E/49,838400 24,054600

Cerkiew św. Piotra i Pawła we Lwowie – jest położona przy ul. Łyczakowskiej 82a w dzielnicy Łyczaków (ukr. Личаків).

Historia kościoła i cerkwi św. Piotra i Pawła[edytuj]

W 1658 Mikołaj i Urszula Bieganowscy ufundowali przy ówczesnej ul. Gliniańskiej (późniejszej Łyczakowskiej) nowy klasztor dla zakonu paulinów. Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła został wybudowany w 1668. W 1750 paulini za zgoda arcybiskupa lwowskiego Mikołaja Gerarda Wyżyckiego postanowili wznieść nowy kościół. Był on gotowy w 1776 ale z powodu wad konstrukcyjnych trzeba go było przebudować od podstaw. Nowa świątynia była gotowa w 1782. Skromne, jednonawowe wnętrze z kolebkowym sklepieniem ozdobiły freski Łukasza Dolińskiego, później zamalowane. W kościele wzniesiono trzy ołtarze i rokokową ambonę z postaciami czterech ewangelistów.

W 1762 dotychczasowa rezydencja paulinów została przekształcona w pełnoprawny konwent, a w święto Matki Boskiej Częstochowskiej arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski erygował przy kościele jedną z sześciu nowych parafii rzymskokatolickich we Lwowie. Owa parafia obejmowała całe terytorium Przedmieścia Łyczakowskiego, ul. Piekarską do kościoła sakramentek i do folwarku benedyktynek ormiańskich na Pasiekach oraz wsie Zniesienie, Krywczyce, Lisienice i Winniki[1].

W 1772 roku, w momencie zajęcia Lwowa przez Austriaków w wyniku pierwszego rozbioru Polski w konwencie żyło siedmiu braci zakonnych. Klasztor uległ kasacie w wyniku reform józefińskich przeprowadzonych przez cesarza Austrii Józefa II. Parafie przeniesiono do pobliskiego kościoła sw. Antoniego. Opuszczoną świątynią opiekował się i sprawował liturgię ostatni pozostawiony w niej paulin. Wkrótce potem, w 1786 władze austriackie przekazały kościół św. Piotra i Pawła wyznawcom kościoła greckokatolickiego.

W 1798 dokonano przebudowy fasady w duchu empirowym, dobudowując niewielką wieżę-kruchtę. Po przystosowaniu do potrzeb liturgii wschodniej świątynia otrzymała ikonostas.

Po 1945, gdy Kościół greckokatolicki w ZSRR został zlikwidowany, świątynię przejęli wyznawcy prawosławia rosyjskiego.

19 sierpnia 1989 w cerkwi św. Piotra i Pawła oficjalnie ogłoszono restytucję Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

W 1993 wybrano patriarchę, którym został, przyjąwszy imię Dymytrij (Dymitr), Wołodymyr Jarema (1915—2000).

Nieopodal cerkwi, pod nr 91, znajduje się siedziba kierownictwa Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Przypisy

  1. Jurij Smirnow: Historia świątyń rzymskokatolickich Lwowa cz. II (pol.). [dostęp 2009-11-27].

Bibliografia[edytuj]

  • Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, ​ISBN 83-04-03913-3
  • Bartłomiej Kaczorowski, Zabytki starego Lwowa, wyd. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, ​ISBN 83-85083-02-2
  • Aleksander Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, wyd. nakładem autora, Lwów 1937