Cerkiew św. Stefana w Łaskowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Stefana
cerkiew filialna
Państwo  Polska
Miejscowość Łasków
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Wezwanie św. Stefana
brak współrzędnych
Pomnik zmarłych i zamordowanych mieszkańców Łaskowa na terenie prawosławnego cmentarza. Cerkiew znajdowała się na terenie za pomnikiem, niezajętym przez pochówki

Cerkiew św. Stefanaprawosławna cerkiew w Łaskowie, istniejąca w latach 1890–1938.

Świątynia została wzniesiona w 1889[1] lub w 1890[2]. Była to cerkiew drewniana, jednonawowa, dwukopułowa, z dzwonnicą ponad przedsionkiem[3]. Przed 1918 była filią cerkwi w Mirczu[1]. W wykazach czynnych cerkwi prawosławnych międzywojennego województwa lubelskiego świątynia nie występuje[4], gdyż decyzją władz administracyjnych z 1920 została zamknięta do odwołania razem ze świątyniami w Małkowie, Kryłowie, Modryniu i Prehoryłem[5]. Znajdowała się na terenie czynnego cmentarza prawosławnego.

Zniszczona w czasie akcji rewindykacyjnej w 1938[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kraina cerkiewnych kopuł
  2. a b Spis cerkwi z interpelacji posła Stefana Barana, „Przegląd Prawosławny”, nr 7 (277), lipiec 2008, s.22
  3. Zburzona w 1938 r. cerkiew w Łaskowie (pow. hrubieszowski)
  4. Grzegorz Jacek Pelica, Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918–1939), Lublin: Fundacja Dialog Narodów, 2007, s. 235–236, ISBN 978-83-925882-0-7, OCLC 177030699.
  5. M. Duszyk, S. Król, Cerkwie w Małkowie i ich zburzenie w 1938 roku [w:] red. G. Kuprianowicz, Akcja burzenia cerkwi prawosławnych na Chełmszczyźnie i południowym Podlasiu w 1938 – uwarunkowania, przebieg, konsekwencje, Chełm 2009, ss.317–330