Cerkiew Bogurodzicy w Prizrenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
cerkiew Bogurodzicy
Црква Богородица Љевишка
Distinctive emblem for cultural property.svg 1974
cerkiew
Ilustracja
Państwo

 Kosowo
 Serbia

Miejscowość

Prizren

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Serbski Kościół Prawosławny

Eparchia

raszko-prizreńska

Wezwanie

Bogurodzicy Ljeviškiej

Położenie na mapie Kosowa
Mapa konturowa Kosowa, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „cerkiew Bogurodzicy”
Położenie na mapie Serbii
Mapa konturowa Serbii, na dole znajduje się punkt z opisem „cerkiew Bogurodzicy”
Ziemia42°12′41,7″N 20°44′09,0″E/42,211583 20,735833

Cerkiew Bogurodzicy[1] (serb. Црква Богородица Љевишка) – XII-wieczna cerkiew katedralna eparchii raszko-prizreńskiej Serbskiego Kościoła Prawosławnego w Prizrenie w Kosowie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia została zbudowana w XII wieku przez Stefana Nemanię na miejscu IX–wiecznej cerkwi, która była siedzibą biskupstwa wymienionego w dokumencie cesarza bizantyjskiego Bazylego II Bułgarobójcy w 1018. W czasach imperium osmańskiego została zamieniona na meczet i wróciła do cerkwi prawosławnej na początku XX wieku.

Podczas wojny domowej w Kosowie (1996–1999), od czerwca 1999 cerkiew była chroniona przez żołnierzy KFOR. Świątynia została podpalona podczas zamieszek w Kosowie w 2004. Z cerkwi rabowano wielokrotnie elementy dachowe. Grupa ekspertów sponsorowanych przez Serbię odwiedziła cerkiew kilkakrotnie, by ocenić straty, ale żadne konkretne kroki w celu restauracji zabytku nie zostały podjęte.

W 1990 Serbia wpisała Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej na listę Pomników Kultury Wyjątkowego Znaczenia. 13 lipca 2006 cerkiew została wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO – do istniejącego już wpisu monasteru Visoki Dečani dodano trzy zabytki: cerkiew w Prizrenie, monaster Gračanica i monaster Peć, które wspólnie tworzą wpis Średniowieczne zabytki Kosowa i jako całość znalazły się na liście zabytków światowego dziedzictwa w niebezpieczeństwie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]