Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
kaplica szpitalna
Ilustracja
Świątynia i kompleks Szpitala
Dzieciątka Jezus
ok. 1908
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Wezwanie Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Wspomnienie liturgiczne 27 czerwca
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Ziemia52°13′26,198″N 20°59′52,404″E/52,223944 20,997890

Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy – nieistniejąca cerkiew prawosławna, znajdująca się w Warszawie na rogu ulic Lindleya i Oczki.

Historia[edytuj]

Cerkiew wzniesiono w latach 1900-1902 według projektu Józefa Dziekońskiego z przeznaczeniem na świątynię szpitalną dla prawosławnych pacjentów i lekarzy pobliskiego Szpitala Dzieciątka Jezus jak i innych warszawskich szpitali.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę cerkiew została sprofanowana, a następnie w jej budynku prowizorycznie zorganizowano kościół rzymskokatolicki. Ostatecznie świątynię wyburzono w ramach akcji rewindykacji cerkwi w II RP.

Architektura[edytuj]

Świątynia wyróżniała się na tle powstałych w tym samym okresie obiektów tego typu, gdyż reprezentowała nietypowy styl neoromański, który ówczesna warszawska prasa opisywała jako średniowieczny nadwiślański a nie narodowy rosyjski. Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy posiadała jedną półokrągłą kopułę umieszczoną na ośmiobocznym przeszklonym bębnie. Wzniesiona została na planie krzyża greckiego z tryforium dzwonnicy ponad głównym wejściem, w którym znajdowały się trzy dzwony. Cerkiew zbudowano, podobnie jak kaplicę Dzieciątka Jezus, z czerwonej cegły, a jej wyposażenie było bardzo skromne. Niewielki budynek cerkwi był przeznaczony dla równoczesnego uczestnictwa w nabożeństwie około 300 wiernych.

Bibliografia[edytuj]

  • P. Paszkiewicz, Pod berłem Romanowów. Sztuka rosyjska w Warszawie w latach 1815-1915, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1991

Linki zewnętrzne[edytuj]