Cerkiew Narodzenia Matki Bożej w Krościenku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Narodzenia Matki Bożej
w Krościenku
obecnie kościół
Narodzenia Najświętszej Marii Panny
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-122 z 7.03.1969
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Krościenko
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Narodzenia NMP w Krościenku
Wezwanie Narodzenia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew w Krościenku
Cerkiew w Krościenku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew w Krościenku
Cerkiew w Krościenku
Ziemia49°28′13,6″N 22°39′33,0″E/49,470444 22,659167

Cerkiew Narodzenia Matki Bożej w Krościenku (obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny) – drewniana greckokatolicka cerkiew, wzniesiona we wsi Krościenko w miejscu wcześniejszej cerkwi, wzmiankowanej już w roku 1558.

Na zachód od cerkwi stoi drewniana XIX-wieczna dzwonnica o konstrukcji słupowej, z krytym gontem dachem namiotowym. W pobliżu znajduje się również stary cmentarz cerkiewny z kilkoma starymi nagrobkami.

Historia[edytuj]

Cerkiew wzniesiona została w roku 1794[1] lub 1799[2]. W roku 1864 została wyremontowana.

Po powrocie wsi do Polski w roku 1951 cerkiew stała kilka lat opuszczona. W latach 195671 służył greckim emigrantom jako owczarnia[2] i magazyn obornika[1]. W okresie tym całkowitemu zniszczeniu uległa podłoga, drzwi oraz wyposażenie cerkwi.

W roku 1971 obiekt przejął kościół rzymskokatolicki. W roku 1973 wykonany został remont, po którym cerkiew pełni funkcję kościoła parafialnego.

Budowa i wyposażenie[edytuj]

Cerkiew w Krościenku jest świątynią orientowaną, trójdzielną o konstrukcji zrębowej. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia. Nawa jest szersza niż pozostałe części. Od zachodu do babińca dobudowano niewielki przedsionek. Dach pokryty jest gontem. Nad babińcem i prezbiterium widnieją nieduże wieżyczki z cebulastymi kopułami, nad nawą większa kopuła zbudowana została na ośmiobocznym bębnie.

W świątyni nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia. Dział Sztuki Cerkiewnej Muzeum Zamku w Łańcucie ma w swoich zbiorach fragmenty ikonostasu z XVIII i XIX wieku, feretron z XIX wieku oraz kamienną chrzcielnicę.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. a b Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 194 ​ISBN 83-89188-08-2
  2. a b Stanisław Kryciński, Cerkwie w Bieszczadach, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2005, str. 231 ​ISBN 83-89188-38-4

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Kryciński, Cerkwie w Bieszczadach, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2005, str. 231–232 ​ISBN 83-89188-38-4
  • Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str. 194–195 ​ISBN 83-89188-08-2