Cerkiew Narodzenia NMP w Żłobku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Narodzenia NMP w Żłobku
obecnie kościół
Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Distinctive emblem for cultural property.svg A-119 z dnia 6.03.1969[1]
kościół filialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Żłobek
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnej Górnej
Wezwanie Matki Bożej Nieustającej Pomocy (obecnie);
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (poprzednio)
Położenie na mapie gminy Czarna
Mapa lokalizacyjna gminy Czarna
Cerkiew w Żłobku
Cerkiew w Żłobku
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Cerkiew w Żłobku
Cerkiew w Żłobku
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew w Żłobku
Cerkiew w Żłobku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew w Żłobku
Cerkiew w Żłobku
Ziemia49°20′44,7″N 22°40′52,8″E/49,345750 22,681333

Cerkiew Narodzenia NMP w Żłobku – dawna filalna cerkiew greckokatolicka, wzniesiona w 1830 we wsi Żłobek.

Od 1977 cerkiew pełni funkcję rzymskokatolickiego kościoła filialnego pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnej. Obiekt włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Żłobku powstała w 1830 w miejscu, stojącej niegdyś 300 m na wschód od obecnej, poprzedniej cerkwi, wzmiankowanej już w roku 1782. Po roku 1951 opuszczona. W okresie tym zniknęło z niej ruchome wyposażenie. Do roku 1976 wykorzystywana jako magazyn szyszek. W roku 1977 przejęta przez kościół rzymskokatolicki. W trakcie prac adaptacyjnych usunięto ramę ikonostasu, a oryginalny, zdewastowany ołtarz zastąpiono ołtarzem przeniesionym z cerkwi w Lutowiskach. Po zakończeniu prac w roku 1979 służy jako kościół.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Żłobku jest świątynią orientowaną, dwudzielną o konstrukcji zrębowej. Zbudowana została z funduszy państwowych przez Austriaków. Efektem tego jest mocno uproszczona, latynizująca architektura cerkwi. Prezbiterium i szersza od niego nawa wybudowane na planie prostokąta. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia. Od zachodu mały przedsionek o konstrukcji słupowej. Nad nawą, prezbiterium i przedsionkiem dachy dwuspadowe, nad zakrystią pulpitowy. Wszystkie kryte gontem.

W świątyni nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia. Dział Sztuki Cerkiewnej Muzeum Zamku w Łańcucie ma w swoich zbiorach XIX-wieczne chorągwie procesyjne, lichtarze oraz ikonę Matki Boskiej z tutejszej cerkwi.

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Na północny zachód od cerkwi stała drewniana dzwonnica parawanowa kryta gontowym daszkiem. Aktualnie nie istnieje. Obecnie przy cerkwi stoi nowa drewniana dzwonnica.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]