Cerkiew Narodzenia NMP w Prusiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Narodzenia NMP
obecnie rzymskokatolicki kościół filialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-243 z dnia 19.08.1987[1]
Kościół filialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Prusie
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
parafia św. Józefa w Werchracie
Wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie gminy Horyniec-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Horyniec-Zdrój
Prusie, cerkiew
Prusie, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Prusie, cerkiew
Prusie, cerkiew
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Prusie, cerkiew
Prusie, cerkiew
Położenie na mapie powiatu lubaczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubaczowskiego
Prusie, cerkiew
Prusie, cerkiew
Ziemia50°14′49,3″N 23°30′52,7″E/50,247028 23,514639

Cerkiew Narodzenia NMP w Prusiu – drewniana cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia NMP z 1887 znajdująca się w Prusiu.

Po 1947 przejęta i użytkowana przez kościół rzymskokatolicki. Od 1993 odprawiane są także nabożeństwa greckokatolickie.

Historia obiektu[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wybudowana w 1887 roku i konsekrowana rok później. Po 1947 cerkiew wykorzystywana jest jako kościół filialny parafii rzymskokatolickiej w Werchracie. Remontowana na początku lat 80. oraz w 2001.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew ma konstrukcję zrębową i zbudowana jest na planie czterech kwadratów. Największy z nich to nawa, mniejsze to prezbiterium i babiniec. Wszystkie części mają jednakową wysokość i dwuspadowe dachy kryte blachą, z kalenicą na jednym poziomie. Nad nawą umieszczono potężny, ośmioboczny bęben zwieńczony kopułką i żelaznym krzyżem. Podobne krzyże znajdują się nad prezbiterium i babińcem. Prezbiterium zamknięte jest ścianą prostą. Przed babińcem mały przedsionek (czwarty kwadrat), kryty również dwuspadowym dachem. Ściany cerkwi w dolnej części osłonięte są szerokim okapem, przypominającym soboty. Okap nie obejmuje przedsionka. Ściany powyżej okapu i całość ścian przedsionka oszalowano pionowym deskowaniem.

Wewnątrz zachowała się część dawnego wyposażenia, m.in. ikonostas. Niektóre ikony zostały wyjęte z ikonostasu i rozwieszone na ścianach świątyni.

Otoczenie świątyni[edytuj | edytuj kod]

Obok cerkwi wolno stojąca drewniana dzwonnica, z pseudoizbicą, kryta dachem namiotowym. Ściany dzwonnicy pochyłe, z pionowym deskowaniem, w dolnej części osłonięte okapem. Remontowana w 1987. Po drugiej stronie drogi cmentarz, na którym zachowały się nagrobki bruśnieńskie. Bruśnieński krzyż z 1868 roku stoi także na wschodnim skraju wsi, przy drodze w pobliżu torów kolejowych. Krzyż był złamany i został umocniony żelaznymi klamrami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Zieliński, Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, Rzeszów 2015, ss. 219,220 ​ISBN 978-83-61577-68-3​.