Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie
obecnie kościół
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-80 z 31.01.1985r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Widok od strony prezbiterium
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Miejscowość

Tylawa

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie

Wezwanie

Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (obecnie);
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny(poprzednio)

Położenie na mapie gminy Dukla
Mapa konturowa gminy Dukla, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Tylawa, cerkiew”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Tylawa, cerkiew”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Tylawa, cerkiew”
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa konturowa powiatu krośnieńskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Tylawa, cerkiew”
Ziemia49°27′55,6″N 21°41′40,2″E/49,465444 21,694500

Cerkiew Narodzenia NMP w Tylawie – dawna cerkiew greckokatolicka, a następnie prawosławna, użytkowana po II wojnie światowej przez Kościół rzymskokatolicki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Tylawie została wzniesiona w 1787. Po schizmie tylawskiej przeszła na własność Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Po 1945 została przejęta przez Kościół rzymskokatolicki i użytkowana jako kościół parafialny.

Jest to druga cerkiew na tym miejscu – pierwsza, początkowo prawosławna, następnie unicka, istniała od 1508.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Tylawie to cerkiew łemkowska typu zachodniego, orientowana, trójdzielna. We wnętrzu zachował się wykonany w 1908 ikonostas, restaurowany w latach 1968–1972. W przedsionku cerkwi zachował się fresk Chrzest Rusi. Zdobiona posadzka obiektu pochodzi z XVIII w., podobnie jak ławki przeniesione z kościoła rzymskokatolickiego w Iwoniczu.

Budynek znajduje się przy drodze z Dukli do granicy ze Słowacją[2]. W bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi znajdował się cmentarz greckokatolicki, z którego zachowało się tylko kilka nagrobków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]