Cerkiew Opieki Matki Bożej w Równi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Równi
obecnie kościół
Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych
Distinctive emblem for cultural property.svg A-117 z dnia 23.03.1960 r.[1]
kościół filialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Równia
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Narodzenia NMP w Ustianowej
Wezwanie Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych (po 1969)
Opieki Matki Bożej (do 1969)
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa lokalizacyjna gminy Ustrzyki Dolne
Równia, cerkiew
Równia, cerkiew
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Równia, cerkiew
Równia, cerkiew
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Równia, cerkiew
Równia, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Równia, cerkiew
Równia, cerkiew
Ziemia49°24′23,6″N 22°35′30,1″E/49,406556 22,591694

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Równi – dawna greckokatolicka cerkiew w Równi. Od 1969 kościół rzymskokatolicki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Równi powstała w pierwszej połowie XVIII wieku. Jako świątynia greckokatolicka funkcjonowała do 1951, kiedy ukraińscy mieszkańcy wsi zostali z niej wysiedleni. W następnych latach porzucona świątynia była wykorzystywana jako magazyn. Mimo tego w latach 60. XX wieku duża część jej wyposażenia była jeszcze w dobrym stanie, toteż obiekt został wpisany na listę zabytków, a zachowane w nim: ikonostas z XVII w., cztery ikony powstałe w następnym stuleciu oraz siedem chorągwi procesyjnych trafiły do muzeum w Łańcucie. W 1969 miejscowi wierni Kościoła rzymskokatolickiego, bez zgody administracji państwowej, rozpoczęli adaptację budynku cerkwi na kościół, umieszczając w jej wnętrzu zupełnie nowe obiekty liturgiczne. Oficjalnie obiekt przekazano Kościołowi łacińskiemu dopiero trzy lata później.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Równi reprezentuje typ bojkowski. Jest trójdzielna, z wyróżniającą się wysokością i szerokością nawą. Wszystkie części obiektu nakryte są sferycznymi kopułami różnych rozmiarów. Całość otacza okap, okna w cerkwi są prostokątne, zaś kopuły wieńczą kute krzyże.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G.i Z. Malinowscy, E. i P. Marciniszyn, Ikony i cerkwie. Tajemnice łemkowskich świątyń, Carta Blanca, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-61444-15-2