Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego w Jałówce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Distinctive emblem for cultural property.svg A-69 z dnia 20.07.2002.
cerkiew parafialna
Ilustracja
Cerkiew po remoncie, po prawej widoczna kaplica-dzwonnica
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Miejscowość POL Jałówka COA.png Jałówka
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Diecezja białostocko-gdańska
Wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego
Wspomnienie liturgiczne 14/27 września
Położenie na mapie gminy Michałowo
Mapa lokalizacyjna gminy Michałowo
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białostockiego
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Ziemia53°00′14,8″N 23°54′24,6″E/53,004111 23,906833

Cerkiew pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętegoprawosławna cerkiew parafialna w Jałówce. Należy do dekanatu Gródek diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Świątynia mieści się w pobliżu Rynku, przy ulicy Lipowej.

Cerkiew przed remontem

Cerkiew zbudowano w latach 1958–1966 według projektu prof. Aleksandra Grygorowicza, w miejscu poprzedniej, spalonej w 1941 w czasie działań wojennych. Pierwsze nabożeństwo odprawiono 14 listopada 1966. Konsekracji świątyni dokonał 16 maja 1982 arcybiskup białostocki i gdański Sawa.

Budowla murowana, w kształcie rotundy z apsydami, z przeszkloną kopułą. Ściany wewnątrz ozdobione polichromią autorstwa Józefa Łotowskiego. Obok cerkwi znajduje się dzwonnica (będąca jednocześnie kaplicą pomocniczą) oraz cmentarz. Posesja jest ogrodzona kamiennym murem (z bramą i furtką), zaprojektowanym przez ks. Eugeniusza Konachowicza.

Cerkiew, kaplicę-dzwonnicę, cmentarz cerkiewny i ogrodzenie wpisano 20 lipca 2002 do rejestru zabytków pod nr A-69[1].

Na początku 2. dekady XXI w. świątynia została wyremontowana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego nr 7–8/2013, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, ISSN 0239-4499, ss.1, 22–23.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]