Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Siemuszowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Przemienienia Pańskiego
w Siemuszowej
(obecnie kościół Chrztu Pańskiego)
Distinctive emblem for cultural property.svg A-285 z dnia 4.11.1992
kościół filialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Siemuszowa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Rozesłania Apostołów w Mrzygłodzie
Wezwanie Chrztu Pańskiego
Położenie na mapie gminy Tyrawa Wołoska
Mapa lokalizacyjna gminy Tyrawa Wołoska
Siemuszowa, cerkiew
Siemuszowa, cerkiew
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Siemuszowa, cerkiew
Siemuszowa, cerkiew
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Siemuszowa, cerkiew
Siemuszowa, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siemuszowa, cerkiew
Siemuszowa, cerkiew
Ziemia49°35′50,6″N 22°18′43,6″E/49,597389 22,312111

Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Siemuszowej – drewniana filialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Siemuszowej, w powiecie sanockim.

Świątynia została włączona do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.

Historia obiektu[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wzniesiona w 1841. Cerkiew należała do parafii greckokatolickiej w Tyrawie Solnej. Od 1946 filialny kościół rzymskokatolicki pw. Chrztu Pańskiego, remontowany w 1978.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew prezentuje typ budownictwa ludowego w duchu klasycystycznym z wyraźnymi pierwiastkami latynizacji przejawiającymi się w nawiązaniu do tradycyjnego nurtu architektury sakralnej okresu józefińskiego. Jest to budynek o konstrukcji zrębowej, dwudzielny, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, nakryty dwukalenicowym dachem zwieńczonym baniastym hełmem. Od zachodu do cerkwi dobudowana jest szkieletowa wieża nakryta dachem namiotowym, również z hełmem. W przedłużeniu prezbiterium murowana zakrystia.

Wewnątrz zachował się klasycystyczny ikonostas z drugiej połowy XIX wieku, na ścianach babińca i nawy znajduje się polichromia figuralna.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Około 200 m powyżej cerkwi, na szczycie góry z pięknym widokiem, znajduje się duży cmentarz greckokatolicki, na którym można zobaczyć wiele kamiennych nagrobków, najstarsze pochodzą z początku XIX wieku. Cmentarz został odremontowany w 2008 przez Stowarzyszenie Dziedzictwo Mniejszości Karpackich, przy współudziale Stowarzyszenia Magurycz i Stowarzyszenia „Jeden Świat”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Skowroński, A. Komski, A. Skowrońska-Wydrzyńska - „Cerkwie Nadsania”, Nowy Sącz 2002, ​ISBN 83-88887-08-4