Cerkiew Wszystkich Świętych w Bad Homburg vor der Höhe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Wszystkich Świętych
cerkiew parafialna
Ilustracja
Fasada cerkwi
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Hesja
Miejscowość Wappen Bad Homburg vor der Höhe.svg Bad Homburg vor der Höhe
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji
Parafia Wszystkich Świętych w Bad Homburg vor der Höhe
Wezwanie Wszystkich Świętych
Wspomnienie liturgiczne 1. niedziela po Pięćdziesiątnicy
Położenie na mapie Hesji
Mapa lokalizacyjna Hesji
Cerkiew Wszystkich Świętych
Cerkiew Wszystkich Świętych
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Cerkiew Wszystkich Świętych
Cerkiew Wszystkich Świętych
Ziemia50°13′33,0″N 8°37′31,0″E/50,225833 8,625278
Jedno z okien budynku
Wnętrze (2017)

Cerkiew Wszystkich Świętychcerkiew prawosławna w Bad Homburg vor der Höhe, wzniesiona w latach 1896–1899 według projektu Leontija Benoisa. Świątynia parafialna w eparchii berlińskiej i niemieckiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Bad Homburg powstała – podobnie jak szereg podobnych budynków na terenie dzisiejszych Niemiec – na potrzeby przyjeżdżających do uzdrowiska arystokratów rosyjskich. Uroczyste położenie kamienia węgielnego miało miejsce w październiku 1896 w obecności cara Mikołaja II, jego żony Aleksandry Fiodorowny i jej siostry wielkiej księżnej Elżbiety. Projekt budynku wykonał Leontij Benois, natomiast pracami budowlanymi kierował miejscowy architekt Louis Jacobi. Prace zostały zakończone w trzy lata później, cerkiew poświęcono we wrześniu 1899.

Świątynia nie była siedzibą parafii, ale obiektem pomocniczym parafii działającej przy cerkwi Świętych Konstantyna i Heleny w Berlinie. Nabożeństwa odbywały się w niej tylko w okresie letnim, gdy w mieście przebywali kuracjusze rosyjscy. Odprawiali je duchowni przybyli z Rosji lub z cerkwi w Wiesbaden, Berlinie lub Stuttgarcie. W czasie I wojny światowej obiekt został całkowicie zamknięty, a ikonostas wyniesiony do muzeum regionalnego.

W latach 1922–1930 cerkiew podlegała Zachodnioeuropejskiemu Egzarchatowi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Po przejściu jego zwierzchnika metropolity Eulogiusza pod jurysdykcję patriarchy Konstantynopola cerkiew w Bad Homburg również znalazła się w Zachodnioeuropejskich Egzarchacie Parafii Rosyjskich. De facto jednak nabożeństwa w cerkwi praktycznie się nie odbywały z powodu zmniejszenia się rosyjskiej społeczności Bad Homburg.

W 1947 cerkiew przeszła do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Jednak już w latach 50. na nowo zaprzestano odprawiania w niej regularnych nabożeństw i przywrócono je od 1981. W latach 70. budynek został wyremontowany.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew znajduje się w obrębie parku zdrojowego. Naśladuje ona wygląd rosyjskiej szesnastowiecznej architektury sakralnej. Budowla miała pomieścić 60 osób.

Budynek wznosi się na wysokość 18 metrów, jest zbudowany z czerwonej cegły. Jest bogato dekorowany z zewnątrz – poniżej poziomu dachu znajduje się złocony fryz z motywami geometrycznymi i florystycznymi. Półkoliste okna są ozdobnie obramowane. Wejście do cerkwi prowadzi przez drzwi z portalem opartym na dwóch kolumnach. Ponad nimi znajduje się mozaika z postacią Chrystusa Pantokratora. Cerkiew posiada pojedynczą cebulastą złoconą kopułę z krzyżem prawosławnym.

Oryginalne wyposażenie cerkwi, oprócz dębowego ikonostasu wykonanego w Petersburgu, nie zachowało się do naszych czasów i zostało uzupełnione w 1981.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]