Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Церковь Успения Пресвятой Богородицы (Успенская церковь)
cerkiew parafialna
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 1010013000[1] z 30.08.1960
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Republika  Karelia
Miejscowość Coat of Arms of Kondopoga (Karelia).JPG Kondopoga
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Zaśnięcia Matki Bożej
Wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne 15/28 sierpnia
Położenie na mapie Karelii
Mapa lokalizacyjna Karelii
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Ziemia 62°10′32,4″N 34°17′11,3″E/62,175667 34,286472

Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodzeprawosławna cerkiew w Kondopodze (Karelia), wzniesiona w XVIII w.

Cerkiew w Kondopodze powstała na miejscu starszej drewnianej świątyni pod tym samym wezwaniem w latach 70. XVIII w.[2] (według innego źródła dokładnie w 1774)[3]. Znajduje się na półwyspie na jeziorze Onega[2].

Cerkiew wznosi się na wysokość 42 metrów, z czego sam dach namiotowy (często spotykany w architekturze prawosławnych świątyń Karelii) osiąga 15. Wieża z dachem znajduje się ponad nawą świątyni, do której przylega znacznie niższe prezbiterium oraz przedsionek. Wejście do budynku prowadzi przez schody z krytym gankiem[2]. Pierwotnie w sąsiedztwie świątyni znajdowała się drewniana dzwonnica, rozebrana w latach 1934–1935[3]. W tym okresie cerkiew nie była już czynna: została zamknięta w 1929. W 1936 urządzono w niej klub, następnie była wykorzystywana przez miejscowy kołchoz[3]. Współcześnie (2010) jest ponownie czynna[4].

W przedsionku cerkwi zachował się rząd ławek, co świadczy, iż był on wykorzystywany również do celów świeckich – spotkań mieszkańców wsi[2]. Dach świątyni pokrywają malowidła z wizją niebios: Chrystusa jako najwyższego kapłana w otoczeniu aniołów[5]. W trzyrzędowym ikonostasie kolumny między ikonami pokrywa dekoracja rzeźbiarska z motywem liści winnego krzewu[6].

Architektura cerkwi w Kondopodzie jest unikatem na skalę ogólnorosyjską: w kraju tym nie istnieje druga świątynia o podobnym wyglądzie[7].

Przypisy

  1. Strona rejestru
  2. a b c d A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.382
  3. a b c История Успенской церкви
  4. ХРАМЫ И ПРИХОДЫ ЕПАРХИИ
  5. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.382–383
  6. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.383
  7. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.381

Bibliografia[edytuj]

  • A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5