Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego w Witebsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Свята-Васкрасенская (Рынкавая) царква
cerkiew parafialna
Państwowy spis historycznych i kulturowych zabytków Republiki Białorusi
Distinctive emblem for cultural property.svg 212Г000086
Ilustracja
Odbudowana cerkiew
Państwo  Białoruś
Obwód  obwód witebski
Miejscowość Coat of Arms of Viciebsk, Belarus.svg Witebsk
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia witebska i orszańska
Wezwanie Zmartwychwstania Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne Pascha
Położenie na mapie Witebska
Mapa lokalizacyjna Witebska
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Ziemia55°11′42,0″N 30°12′20,6″E/55,195000 30,205722

Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego w Witebsku (biał. Васкрасенская царква на рынкавым пляцы ў Віцебску, Рынкавая царква) – unicka cerkiew zbudowana w XVIII wieku w stylu baroku wileńskiego po zachodniej stronie witebskiego rynku, następnie służąca parafii prawosławnej, zniszczona przez bolszewików i odbudowana na początku XXI wieku. Należy do dekanatu Witebsk – św. Mikołaja[1] w eparchii witebskiej i orszańskiej Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego.

Historia[edytuj]

Powstała w latach 1740–1750 jako murowana świątynia unicka na miejscu wcześniejszej drewnianej cerkwi (prawosławnej, a później greckokatolickiej) z fundacji Mikołaja Smyka. Przyjmuje się, że projekt wykonał Józef Fontana. Tuż przed I rozbiorem Rzeczypospolitej dokonano poświęcenia nowej cerkwi, jednak w 1834 rosyjskie władze zadecydowały o jej przekazaniu prawosławnym. W 1841 powstał plan przebudowy ówczesnej cerkwi w stylu neoklasycyzmu, jednak ostatecznie nie został zrealizowany. Nad głównym budynkiem świątyni wzniesiono w drugiej połowie XIX wieku niewielką złoconą kopułę w stylu pseudoruskim.

Na krótko przed I wojną światową obiekt przeszedł renowację, jednak w 1936 został zniszczony przez bolszewików. Po odzyskaniu przez Białoruś niepodległości w 1991 była możliwa powtórna budowa świątyni, którą ukończono w 2009.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]