Chłapowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chłapowo
Chłapowo – zachód słońca nad przylądkiem Rozewie
Chłapowo – zachód słońca nad przylądkiem Rozewie
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat pucki
Gmina Władysławowo
Sołectwo Chłapowo
Liczba ludności (2008) 1069
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 84-120
Tablice rejestracyjne GPU
SIMC 0935044
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie gminy Władysławowo
Mapa lokalizacyjna gminy Władysławowo
Chłapowo
Chłapowo
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Chłapowo
Chłapowo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Chłapowo
Chłapowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chłapowo
Chłapowo
Ziemia54°48′15″N 18°22′14″E/54,804167 18,370556

Chłapowo (kaszb. Chłapòwò, niem. Chlapau)[1]wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Władysławowo[2] nad Morzem Bałtyckim, na obszarze Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Miejscowość z przystanią morską dla rybaków (pas plaży).

W latach 1973–2014 część miasta Władysławowo.

Wieś królewska w starostwie puckim w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku[3].

Jeszcze kilka lat temu mieszkańcy zajmowali się głównie rolnictwem i rybołówstwem, teraz jednak wypierane są one coraz bardziej przez rozwijającą się turystykę.[potrzebny przypis]

Samorząd lokalny[edytuj]

Samorząd gminy Władysławowo utworzył jednostkę pomocnicząsołectwo "Chłapowo". Organem uchwałodawczym sołectwa jest zebranie wiejskie. Organem wykonawczym jest sołtys. Dodatkowo sołtysa w jego pracy wspomaga rada sołecka, który łącznie z nim liczy od 4 do 7 członków. Sołtys i rada sołecka są wybierani przez zebranie wiejskie wyborcze[4]. Według danych urzędu miejskiego powierzchnia sołectwa wynosi 581,4 ha[5].

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o Chłapowie pochodzi z roku 1359, nazwę wsi zapisano wtedy po niemiecku jako Klappow. Nazwa Chłapowo ukonstytuowała się ostatecznie w połowie XVII w. W latach 1877-1949 odkryto i przebadano na terenie Chłapowa 124 groby skrzynkowe kultury wschodniopomorskiej pochodzące z epoki żelaza (650-400 p.n.e.). Archeolodzy odnaleźli dobrze zachowane ozdoby z bursztynu, popielnice, szklane paciorki, naczynia gliniane, biżuterię. Prowadzone w XX w. kolejne badania archeologiczne prowadzone w okolicy wsi doprowadziły do odkrycia w jej pobliżu śladów osadnictwa z okresu neolitu (4200-1700 p.n.e.) oraz epoki brązu (2000-1000 p.n.e.).

Dynamiczny rozwój Chłapowa rozpoczął się pod koniec XVIII w. W tym okresie powstały m.in. zachowane do dziś charakterystyczne wiejskie chałupy kryte strzechą oraz zabytkowa kapliczka murowana. W połowie XIX wieku czynna była tu mała kopalnia węgla brunatnego. Bliskość Morza Bałtyckiego oraz piękne krajobrazy Wąwozu Chłapowskiego sprawiły, iż w okresie międzywojennym Chłapowo stało się dość znanym ośrodkiem letniskowym. Letnicy (głównie z Warszawy) wynajmowali pokoje u zamieszkujących wieś gburów (bogatych chłopów). W późniejszym okresie, w wyniku konkurencji z innymi kurortami (Władysławowo, Jastrzębia Góra, Karwia, miejscowości Mierzei Helskiej) Chłapowo utraciło swoje znaczenie, zachowując klimat wioski rybackiej. W okolicy miejscowości znajdują się udokumentowane złoża soli kamiennej i potasowo-magnezowej.

W Chłapowie urodził się, żył i tworzył kaszubski pisarz Augustyn Necel, twórca takich dzieł, jak: "Krwawy sztorm", "Kutry o czerwonych żaglach", "Saga o szwedzkiej chëczy" czy "Maszopi".

Turystyka[edytuj]

W Chłapowie przy al. Żeromskiego zostały zorganizowane dwa letnie kąpieliska nadmorskie[6].

Wzdłuż północnej granicy Chłapowa rozciąga się piaszczysta plaża z klifem. Główne kąpielisko usytuowane jest przy plaży pokrytej piaskiem.

Atrakcją Chłapowa jest Wąwóz Chłapowski zwany przez Kaszubów "Rudnikiem". Powstał on w wyniku erozyjnej działalności wód spływających z Wysoczyzny do Bałtyku. Brzeg wysokiego i stromego klifu nieustannie podmywany jest przez fale morskie.

Nadmorską część Chłapowa obejmuje Nadmorski Park Krajobrazowy. Teren ten pozostając poza ingerencją człowieka stanowi w pełni naturalne środowisko. Do występujących tu gatunków należy m.in. żarnowiec miotlasty (Cytisus scopartius).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz ustalenia nazw obiektów fizjograficznych (Dz.U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1832)
  3. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 100.
  4. Uchwała Nr XVIII/207/04 Rady Miejskiej Władysławowa z dnia 28 kwietnia 2004 r. ws. statutu sołectwa (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego z 2004 r. Nr 109, poz. 1921)
  5. Gmina w liczbach. Urząd Miejski we Władysławowie. [dostęp 2010-02-17].
  6. Uchwała Nr XXV/211/2012 Rady Miejskiej Władysławowa z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego z 2012 r. poz. 1677)

Linki zewnętrzne[edytuj]