Ch-29

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ch-29Ł
Rysunek Ch-29T
Przekrój Ch-29T

Ch-29 (kod NATO AS-14 Kedge) – sowiecki lotniczy pocisk rakietowy klasy powietrze-ziemia.

Ch-29 została skonstruowana w biurze konstrukcyjnym Mołnija kierowanym przez Matusa Bisnowata, zajmującym się głównie konstruowaniem pocisków klasy powietrze-powietrze. Dopracowaniem konstrukcji zajmowało się zaś biuro Wympieł. Ch-29 powstała w połowie lat 70. jako pocisk przeznaczony do zwalczania celów silnie umocnionych, uzupełnienie lżejszej Ch-25M (obie rakiety mają zbliżony zasięg ok. 10 km). Pocisk jest produkowany w czterech wersjach:

  • Ch-29Ł (ozn. fabryczne izdielije 63, Ł od łaziernaja – laserowa) - wersja naprowadzająca się na cel podświetlony promieniem lasera. Podświetlacz może znajdować się na samolocie przenoszącym pocisk, innym samolocie lub na ziemi.
  • Ch-29MŁ (izdielije 63M) - udoskonalona wersja Ch-29Ł.
  • Ch-29T (izdielije 64, T od tieliewizjonnaja – telewizyjna) - wersja naprowadzająca się na kontrastowy optycznie obiekt wskazany przez pilota.
  • Ch-29D - eksportowa wersja z głowicą termowizyjną.

Rakieta Ch-29 jest przenoszona przez samoloty lotnictwa taktycznego. Początkowo zintegrowano ją z samolotami MiG-27, Su-17 (Su-22) i Su-24, później także z Su-25. Od 2015 roku przenoszą ją myśliwce pokładowe MiG-29KR[1]. Rakieta Ch-29 znajduje się na uzbrojeniu Sił Powietrznych RP z samolotami Su-22M4.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj]

Ch-29L Ch-29T
Masa 657 kg 680 kg
Masa głowicy bojowej 317 kg 317 kg
Długość 3,875 m 3,875 m
Średnica kadłuba 0,38 m 0,38 m
Rozpiętość 0,78 m 0,78 m
Prędkość 600 m/s 600 m/s
Zasięg 8-10 km 8-10 km

Przypisy

  1. Marek Furtak. Rosyjskie lotnictwo pokładowe powraca na Morze Śródziemne. „Lotnictwo”. Nr 12/2016. XIX (187), s. 21

Bibliografia[edytuj]

  • Piotr Butowski. Przegląd rosyjskich pocisków kierowanych klasy powietrze-ziemia i powietrze-woda. „Nowa Technika Wojskowa”. 1995. Nr. 3. s. s. 15-19. ISSN 1230-1655.