Chajjim Mosze Szapira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chajjim Mosze Szapira
חיים משה שפירא
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1902
Grodno
Data i miejsce śmierci 16 lipca 1970
Izrael
Minister zdrowia
Okres od 1948
do 1951
Przynależność polityczna Ha-Poel ha-Mizrachi
Minister ds. imigracji
Okres od 1948
do 1951
Przynależność polityczna Ha-Poel ha-Mizrachi
Poprzednik brak
Następca brak
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 1949
do 1952
Przynależność polityczna Ha-Poel ha-Mizrachi
Poprzednik Izaak Grünbaum
Następca Jisra’el Rokach
Minister spraw religijnych Izraela
Okres od 1952
do 1958
Przynależność polityczna Ha-Poel ha-Mizrachi
Narodowa Partia Religijna
Poprzednik Jehuda Lejb Majmon
Następca Ja’akow Mosze Toledano
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 1955
do 1955
Przynależność polityczna Ha-Poel ha-Mizrachi
Poprzednik Jisra’el Rokach
Następca Jisra’el Bar-Jehuda
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 1959
do 1970
Przynależność polityczna Narodowa Partia Religijna
Poprzednik Jisra’el Bar-Jehuda
Następca Golda Meir
Minister zdrowia
Okres od 1961
do 1966
Przynależność polityczna Narodowa Partia Religijna

Chajjim Mosze Szapira (hebr.: חיים משה שפירא, ang.: Haim-Moshe Shapira, ur. 26 marca 1902 w Grodnie, zm. 16 lipca 1970 w Izraelu) – izraelski polityk i mąż stanu. Poseł do Knesetu i minister w różnych resortach od 1949 aż do śmierci – w piętnastu kolejnych rządach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 26 marca 1902 w Grodnie, w ówczesnym Imperium Rosyjskim. Na początku lat dwudziestych XX wieku mieszkał i działał w Polsce, a w 1925 emigrował do Palestyny. Działacz ruchu syjonistycznego i Agencji Żydowskiej, jeden z założycieli państwa żydowskiego, złożył podpis pod Deklaracją Niepodległości Izraela.

Był członkiem Knesetu od pierwszej do siódmej kadencji.

Trzykrotnie minister spraw wewnętrznych Izraela w latach 1949–1952, 1955 i 1959–1970, dwukrotnie minister zdrowia w latach 1948–1951 i 1961–1966, minister absorpcji imigrantów (1948–1951), minister religii (1952–1958) i minister pracy (1952–1958).

Działalność polityczną rozpoczął w partii Ha-Poel ha-Mizrachi, z czasem obejmując jej przywództwo. Po 1956 jeden z założycieli i przywódców, obok Josefa Burga, Narodowej Partii Religijnej.

Po jego śmierci, mandat poselski objął Awner-Chaj Szaki[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Members of the Seventh Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-07-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]