Chamar-Daban

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chamar-Daban
Chamar Daban
Widok na pasmo Chamar-Daban z okolic Bajkalska (2008)
Widok na pasmo Chamar-Daban z okolic Bajkalska (2008)
Najwyższy szczyt Subutuj (Utulikskaja Podkowa) (około 2396 m n.p.m.)
Długość około 420 km
Jednostka dominująca Bajkalidy
Sąsiednie pasma Sajan Wschodni (zob. Sajany)
Kontynent Azja
Państwo Rosja
Chamar Daban.png
Zachodnia część pasma Chamar-Daban

Chamar-Daban, Chamar Daban[1] (ros. Хамар-дабан; z bur. hамар, hamarorzech, дабаан, dabaangrzbiet) – pasmo górskie w Rosji, należące do bajkalidów, ciągnące się w jej azjatyckiej części, na południowo-wschodnim brzegu Bajkału (głównie Buriacja, na północ od granicy z Mongolią) o długości ok. 420 km i szerokości 65 km[1]. Na zachodzie góry graniczą z doliną Irkutu, a na wschodzie z dolnym biegiem Selengi. Średnia wysokość szczytów waha się pomiędzy 1500 a 1800 m n.p.m. Wysokość masywów zlokalizowanych w okolicy Bajkału sięga ponad 2000 m n.p.m. – najwyższy szczyt to Subutuj znany również jako Utulikskaja Podkowa o wysokości około 2394–2396 m n.p.m.[2][3]. Jedną z wyższych gór Chamar-Damanu jest również Szczyt Czerskiego.

Pasmo zbudowane jest głównie z takich skał jak łupki krystaliczne, bazalty z intruzjami granitoidów, gnejsy oraz wapienie.

Główną formacją roślinną porastającą pasmo jest tajga, w której przeważają takie drzewa jak jodła, limba, modrzew i topola. Las kończy się na wysokości ok. 1700 m n.p.m. Powyżej góry porastają zarośla karłowatej limby, tundra górska, łąki i skaliste piargi. Zdarzają się także górskie stepy. Występują tu doliny i kaniony, wodospady i polodowcowe jeziora.

Sieć osadnicza jest słabo rozwinięta, miejscowa ludność zajmuje się głównie rolnictwem i pasterstwem. W 1969 r. w środkowej części pasma utworzono Rezerwat Bajkalski, o łącznej powierzchni równej 165,7 tys. ha[1].

Niedaleko gór znajdują się stacje Kolei Transsyberyjskiej: Sludianka i Mysowa (Babuszkin).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wielka Encyklopedia PWN, Warszawa 2001, t. 5, s. 318, ​ISBN 83-01-13357-0​ t. 1-30, ​ISBN 83-01-13443-7​ t. 5
  2. Лист1 - CQCW (ros.). International Independent CW Club. [dostęp 2018-08-06].
  3. Юрий Гуков: Пик Босан (ros.). 2006-12. [dostęp 2018-08-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]