Champ Car World Series 2005

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 2005 Mistrzostw Champ Car World Series
Bourdais na torze w Long Beach
Bourdais na torze w Long Beach
Inauguracja 10 kwietnia
Zakończenie 6 listopada
Liczba wyścigów 13
Mistrzowie
Kierowcy Sébastien Bourdais
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 2005 w Champ Car był dwudziestą siódmą edycją tej serii wyścigowej (drugą organizowaną przez Champ Car). Rozpoczął się 10 kwietnia i zakończył się po 13 wyścigach 6 listopada.

Tytuł mistrzowski zdobył po raz drugi z rzędu Sébastien Bourdais z zespołu Newman/Haas Racing, a tytuł najlepszego nowicjusza (Rookie of the year) zdobył Timo Glock. Wszystkie zespoły używały nadwozi Loli, silników Forda oraz opon Bridgestone.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie zespoły używały 2,65-litrowego silnika Ford-Cosworth V8 XFE, nadwozie Lola B02/00 oraz opony Bridgestone.

Zespół Nr. Kierowca Rundy
Stany Zjednoczone Newman/Haas Racing 1 Francja Sébastien Bourdais Wszystkie
2 Brazylia Bruno Junqueira 1-2
Hiszpania Oriol Servià 3-13
Stany Zjednoczone Forsythe Championship Racing 3 Kanada Paul Tracy Wszystkie
7 Meksyk Mario Domínguez Wszystkie
Stany Zjednoczone CTE Racing-HVM 4 Szwecja Björn Wirdheim 1-11
Włochy Fabrizio del Monte 12-13
50 Meksyk Homero Richards 13
55 Dania Ronnie Bremer 1-5
Brazylia Alexandre Sperafico 6-7
Meksyk Rodolfo Lavín 8-13
Australia Team Australia 5 Australia Marcus Marshall 1-12
Australia Will Power 13
15 Kanada Alex Tagliani Wszystkie
25 Australia Will Power 12
Holandia Charles Zwolsman 13
Stany Zjednoczone Rocketsports Racing 8 Niemcy Timo Glock Wszystkie
31 Stany Zjednoczone Ryan Hunter-Reay 1-11
Stany Zjednoczone Michael McDowell 12-13
Stany Zjednoczone RuSPORT 9 Wielka Brytania Justin Wilson Wszystkie
10 Stany Zjednoczone A. J. Allmendinger Wszystkie
Stany Zjednoczone Dale Coyne Racing 11 Brazylia Ricardo Sperafico Wszystkie
19 Hiszpania Oriol Servià 1-2
Kanada Michael Valiante 4
Brazylia Tarso Marques 5
Wielka Brytania Ryan Dalziel 6
Dania Ronnie Bremer 7-13
Stany Zjednoczone PKV Racing 12 Stany Zjednoczone Jimmy Vasser Wszystkie
21 Brazylia Cristiano da Matta Wszystkie
52 Meksyk Jorge Goeters 2
Stany Zjednoczone Mi-Jack Conquest Racing 27 Kanada Andrew Ranger Wszystkie
34 Francja Nelson Philippe Wszystkie
Kanada Jensen MotorSport 41 Włochy Fabrizio del Monte 1

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Runda Wyścig Czołowa trójka
Poz. Kierowca Zespół Czas
1 Toyota Grand Prix of Long Beach
10 kwietnia, Stany Zjednoczone Long Beach
1 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing 1:46:29.768
2 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing +4.1
3 Brazylia Bruno Junqueira Newman/Haas Racing +5.4
2 Tecate/Telmex Grand Prix of Monterrey
22 maja, Meksyk Monterrey
1 Brazylia Bruno Junqueira Newman/Haas Racing 2:03:38.021
2 Kanada Andrew Ranger Conquest Racing +1.4
3 Kanada Alex Tagliani Team Australia +2.8
3 Time Warner Cable Road Runner 225
4 czerwca, Stany Zjednoczone The Milwaukee Mile
1 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing 1:45:01.259
2 Stany Zjednoczone A.J. Allmendinger RuSPORT +3.4
3 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing +6.1
4 G.I. Joe's Champ Car Grand Prix of Portland
19 czerwca, Stany Zjednoczone Portland International Raceway
1 Brazylia Cristiano da Matta PKV Racing 1:51:51.404
2 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing +10.1
3 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing +17.6
5 Grand Prix of Cleveland
26 czerwca, Stany Zjednoczone Cleveland
1 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing 1:45:43.856
2 Stany Zjednoczone A.J. Allmendinger RuSPORT +3.1
3 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing +3.9
6 Molson Indy Toronto
10 lipca, Kanada Toronto
1 Wielka Brytania Justin Wilson RuSPORT 1:46:10.177
2 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing +0.7
3 Kanada Alex Tagliani Team Australia +1.7
7 West Edmonton Mall Grand Prix of Edmonton
17 lipca, Kanada Edmonton
1 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing 1:38:55.730
2 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing +0.6
3 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing +1.3
8 Taylor Woodrow Grand Prix of San Jose
31 lipca, Stany Zjednoczone San Jose
1 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing 1:45:42.889
2 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing +3.7
3 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing +10.4
9 Centrix Financial Grand Prix of Denver
14 sierpnia, Stany Zjednoczone Denver
1 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing 1:49:45.135
2 Meksyk Mario Domínguez Forsythe Racing +15.3
3 Stany Zjednoczone A.J. Allmendinger RuSPORT +17.2
10 Molson Indy Montreal
28 sierpnia, Kanada Circuit Gilles Villeneuve
1 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing 1:59:10.516
2 Niemcy Timo Glock Rocketsports Racing +1.0
3 Wielka Brytania Justin Wilson RuSPORT +1.4
11 Hurricane Relief 400
24 września, Stany Zjednoczone Las Vegas Motor Speedway
1 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing 1:26:22.636
2 Hiszpania Oriol Servià Newman/Haas Racing +0.3
3 Stany Zjednoczone Jimmy Vasser PKV Racing +3.6
12 Lexmark Indy 300
23 października, Australia Surfers Paradise
1 Francja Sébastien Bourdais Newman/Haas Racing 1:39:26.671
2 Stany Zjednoczone A.J. Allmendinger RuSPORT +9.1
3 Stany Zjednoczone Jimmy Vasser PKV Racing +31.9
13 Gran Premio Telmex/Tecate
6 listopada, Meksyk Autódromo Hermanos Rodríguez
1 Wielka Brytania Justin Wilson RuSPORT 1:58:23.479
2 Stany Zjednoczone A.J. Allmendinger RuSPORT +3.9
3 Kanada Paul Tracy Forsythe Racing +6.8

     tor owalny        tor drogowy        tor uliczny        tor na lotnisku

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca LB
Stany Zjednoczone
MTY
Meksyk
MIL
Stany Zjednoczone
POR
Stany Zjednoczone
CLE
Stany Zjednoczone
TOR
Kanada
EDM
Kanada
SJ
Stany Zjednoczone
DEN
Stany Zjednoczone
MTL
Kanada
LV
Stany Zjednoczone
SP
Australia
MEX
Meksyk
Suma punktów
1 Francja Sébastien Bourdais 1 5 6 2 5 5 1 1 1 4 1 1 17 348
2 Hiszpania Oriol Servià 11 9 3 16 3 2 2 3 4 1 2 5 4 288
3 Wielka Brytania Justin Wilson 4 4 4 17 7 1 4 4 17 3 11 7 1 265
4 Kanada Paul Tracy 2 15 1 3 1 16 3 2 16 8 17 17 3 246
5 Stany Zjednoczone A.J. Allmendinger 8 10 2 5 2 12 14 17 3 9 13 2 2 227
6 Stany Zjednoczone Jimmy Vasser 9 14 5 6 6 4 11 11 15 7 3 3 6 217
7 Kanada Alex Tagliani 15 3 10 18 4 3 7 9 14 5 7 4 8 207
8 Niemcy Timo Glock 6 11 9 10 10 7 13 6 13 2 8 6 5 202
9 Meksyk Mario Domínguez 5 13 7 4 17 13 5 5 2 10 4 18 12 198
10 Kanada Andrew Ranger 17 2 16 7 8 11 18 16 10 11 14 10 9 140
11 Brazylia Cristiano da Matta 10 6 11 1 16 17 17 10 18 6 12 19 14 139
12 Dania Ronnie Bremer 7 19 8 8 14 6 7 7 17 18 8 19 139
13 Francja Nelson Philippe 18 12 12 12 13 10 9 15 9 15 16 14 7 117
14 Szwecja Björn Wirdheim 12 8 15 9 15 15 15 8 11 13 6 115
15 Stany Zjednoczone Ryan Hunter-Reay 13 7 17 15 18 6 16 14 6 12 10 110
16 Australia Marcus Marshall 14 16 13 14 12 14 8 12 12 16 9 11 104
17 Brazylia Ricardo Sperafico 19 17 14 13 9 18 10 18 8 18 15 9 18 92
18 Meksyk Rodolfo Lavín 13 5 14 5 13 15 72
19 Brazylia Bruno Junqueira 3 1 59
20 Brazylia Alex Sperafico 8 12 24
21 Stany Zjednoczone Michael McDowell 12 11 19
22 Australia Will Power 15 10 17
23 Wielka Brytania Ryan Dalziel 9 13
24 Kanada Michael Valiante 11 10
Brazylia Tarso Marques 11 10
26 Włochy Fabrizio del Monte 16 16 10
27 Holandia Charles Zwolsman 13 8
28 Meksyk Homero Richards 16 5
29 Meksyk Jorge Goeters 18 3

     nowicjusz (rookie)

Klucz punktacji
Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
Punkty 31 27 25 23 21 19 17 15 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1
Dodatkowe punkty zwycięstwo w 1. sesji kwalifikacyjnej – 1 punkt
zwycięstwo w 2. sesji kwalifikacyjnej – 1 punkt
najszybsze okrążenie wyścigu – 1 punkt
prowadzenie przynajmniej przez jedno okrążenie – 1 punkt
największy postęp w wyścigu – 1 punkt

Puchar narodów[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kraj Punkty
1  Francja 346
2  Kanada 322
3  Hiszpania 283
4  Stany Zjednoczone 274
5  Wielka Brytania 270
6  Brazylia 211
7  Meksyk 201
8  Australia 198
9  Dania 133
10  Australia 115
11  Szwecja 113
12  Włochy 10
13  Holandia 8