Charcik włoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charcik włoski
Italian Greyhound standing gray.jpg
Inne nazwy wł. Piccolo Levriero Italiano[1]
ang. Italian Sighthound[2]
Kraj patronacki Włochy
Kraj pochodzenia Włochy[3][1]
Wymiary
Wysokość 32–38 cm (psy i suki)[1]
Masa maksymalnie 5 kg (psy i suki)[1]
Klasyfikacja
FCI Grupa X, Sekcja 3
wzorzec nr 200
AKC Toy
ANKC Grupa 1 (Toys)
CKC Grupa 5 – Toys
KC(UK) Toy
NZKC Toy
UKC Companion Dog
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC

Charcik włoskirasa psa zaliczana do grupy chartów, powstała w starożytności, użytkowana jako pies myśliwski, wyścigowy i pies do towarzystwa. Nie podlega próbom pracy.

Rys historyczny[edytuj]

Psy o budowie charcika włoskiego znane były już w epoce brązu[4]. Rasa pochodzi z północnej Afryki, gdzie była hodowana już w starożytności[5]. W V wieku p.n.e. trafiła do Włoch[1]. W XVIII wieku hodowle tej rasy przeżywały swój progres we Włoszech, Niemczech, Anglii i Francji[6].

Klasyfikacja[edytuj]

W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy X – charty, sekcja chartów krótkowłosych[7]. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów ozdobnych i do towarzystwa[8].

Wygląd[edytuj]

Budowa[edytuj]

  • głowa: smukła
  • oczy: duże
  • uszy: cienkie, smukłe, klapnięte
  • tułów: smukły, sylwetka kwadratowa
  • ogon: cienki, długi

Szata i umaszczenie[edytuj]

Sierść krótka, delikatna; umaszczenie jednolite, czarne, szare, błękitne lub płowe („izabelowate”); białe znaczenia dopuszczalne jedynie na piersi i na palcach.

Zachowanie i charakter[edytuj]

Inteligentne, łagodne, wesołe i aktywne. Żyją w zgodzie z innymi domownikami, nadają się do hodowania w stadzie.

Użytkowość[edytuj]

Jest wykorzystywany jako pies do towarzystwa[5], a także jako pies myśliwski i wyścigowy[4]. Poluje kierując się wzrokiem.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj]

Nie wymaga większych zabiegów; uwagę należy zwrócić na higienę uzębienia (stosunkowo często występuje kamień nazębny). Ułożenie pod warunkiem konsekwencji nie jest trudne. Rasa aktywna, wymaga ruchu.

Przypisy

  1. a b c d e Charcik włoski (pol.). Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-02-17].
  2. Piccolo Levriero Italiano (Italian Sighthound) (ang.). Federation Cynologique Internationale (AISBL). [dostęp 2016-03-07].
  3. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca, 2012, s. 364. ISBN 9788377051795.
  4. a b Multimedialna Encyklopedia Powszechna Edycja WIEM 2006. Young Digital Planet, 2006.
  5. a b Bruce Fogle: Psy : wielka encyklopedia. Warszawa: Muza, 1996, s. 93. ISBN 9788370796723.
  6. Diana Najmanová, Zděnek Humpál: Psy rasowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1987. ISBN 9788309007234.
  7. Systematyka ras FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pol.). Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-02-17].
  8. Amy Marder, Debra Horwitz, Krystyna Chmiel: Nasz pies : poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999, s. 187. ISBN 9788305130301.

Bibliografia[edytuj]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca, 2012. ISBN 9788377051795.
  • Eva-Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 81. ISBN 9788370731229.
  • Amy Marder, Debra Horwitz, Krystyna Chmiel: Nasz pies : poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 9788305130301.