Charles Belfoure

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Charles Belfoure
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1954
Baltimore[1]
Narodowość amerykańska
Język angielski
Alma Mater Pratt Institute
Columbia University
Dziedzina sztuki powieść historyczna
Strona internetowa

Charles Belfoure (ur. 19 lutego 1954 w Baltimore) – amerykański pisarz, architekt i historyk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Charlesa W. Belfoure’a i polskiej imigrantki Krystyny Vetulani[2]. Dorastał na przedmieściach Baltimore. W 1983 ukończył studia w Pratt Institute uzyskując bakalaureat z architektury. Następnie, w 1993, ukończył studia magisterskie na Columbia University w zakresie rozwoju nieruchomości[1]. Był wykładowcą w Pratt Institute i w Goucher College w Baltimore. Publikował w „The New York Times” oraz „The Baltimore Sun”. Belfoure specjalizuje się w ochronie i konserwacji zabytków[3]. Jest także historykiem, autorem kilku monografii historycznych, z których jedna otrzymała grant Graham Foundation w Chicago, mieszka i pracuje w Westminster w stanie Maryland[4].

Debiutancka powieść Belfoure’a, Paryski architekt, została wydana przez Sourcebooks 8 października 2013 w Stanach Zjednoczonych (w Polsce przez Znak 14 marca 2016). Jej bohaterem jest architekt Lucien Bernard, który dla korzyści majątkowych podejmuje się projektowania czasowych schronień dla Żydów w okupowanym przez nazistów Paryżu[5]. Pozycja zebrała ogólnie pozytywne recenzje. Malcolm Gladwell na łamach „The Guardian” wskazał The Paris Architect jako swoją ulubioną książkę 2013 roku, uzasadniając, iż jest to „piękna i elegancka relacja niespodziewanego i niechcianego przeistoczenia zwykłego człowieka w osobę heroiczną w czasie drugiej wojny światowej”[6]. Powieść znalazła się wśród finalistów International IMPAC Dublin Literary Award za 2015[7], a w lipcu 2015 została sklasyfikowana na liście bestsellerów „The New York Times” w kategorii e-book[8].

Druga powieść Belfoure’a, House of Thieves, została wydana w USA 15 września 2015. Osadzona w Nowym Jorku w roku 1886, opowiada historię architekta, który, by spłacić długi syna, zmuszony jest do wstąpienia do gangu i planowania napadów rabunkowych na zaprojektowane przez siebie budynki. „Publishers Weekly” w recenzji książki ocenił, że „Belfoure splata wszystkie wątki powieści razem, co skutkuje najbardziej niezapomnianą i sugestywną lekturą”[9].

Konstruując fabułę powieści Belfoure wykorzystuje swoje doświadczenie architektoniczne. Nigdy nie pobierał lekcji profesjonalnego pisania. Przyznał, że „wahał się przed pisaniem fikcji”, odkrył jednak, że John Grisham, który sam nie miał wykształcenia pisarskiego, używał na potrzeby tworzenia fikcji swojego doświadczenia prawniczego. Belfoure postanowił wykorzystać w podobny sposób własną wiedzę w dziedzinie architektury[10]. Wśród dzieł, które go inspirowały, Belfoure wymienia The Power Broker Roberta Mosesa, Władcę much Williama Goldinga oraz prace Thomasa Hardy’ego[10][11].

Obecnie Belfoure pracuje nad swoją trzecią powieścią, której akcja ma rozgrywać się w 1905 roku w Anglii i skupić się na historii architekta w świecie brytyjskiego musicalu[12].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Paryski architekt (The Paris Architect, 2013, polskie wydanie 2016)
  • House of Thieves (2015)

Monografie[edytuj | edytuj kod]

  • The Baltimore Rowhouse (1997, wraz z Mary Ellen Hayward)
  • Monuments to Money: The Architecture of American Banks (2005)
  • Edmund G. Lind: Anglo-American Architect of Baltimore and the South (2009)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b The Paris Architect – 101 Amazing Facts You Didn’t Know (ang.). Gee Whiz Books. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  2. Eve K. Belfoure, 79, survivor of Nazi labor camp, teacher (ang.). The Baltimore Sun, 29 marca 2004. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  3. Nate Brown. Two Lives. „Publishers Weekly”, s. 34–35, 27 lipca 2015 (ang.). 
  4. Charles Belfoure (ang.). Goodreads. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  5. Jocelyn McClurg: New voices: Charles Belfoure and 'The Paris Architect' (ang.). „USA Today”, 30 października 2013. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  6. Writers and critics on the best books of 2013 (ang.). „The Guardian”, 23 listopada 2013. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  7. Longlist of the 2015 International IMPAC DUBLIN Literary Award (ang.). IMPAC DUBLIN Literary Award. [dostęp 2 lutego 2016].
  8. E-book Fiction Best Sellers (ang.). „The New York Times”. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  9. House of Thieves Review (ang.). „Publishers Weekly”. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  10. a b Author Spotlight: Charles Belfoure (ang.). New York City Writers Network, 4 lutego 2015. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  11. Riffle Backstory: Q&A with Charles Belfoure, Author of The Paris Architect (ang.). Riffle. [dostęp 2 sierpnia 2015].
  12. Charles Belfoure Interview – Authors Revealed (ang.). YouTube, 5 czerwca 2015. [dostęp 2 sierpnia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]