Charles Grey (2. hrabia Grey)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Charles Grey, 2. hrabia Grey)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Grey, 2. hrabia Grey
Charles Grey, 2nd Earl Grey by Sir Thomas Lawrence copy.jpg
Charles Grey, 2nd Earl Grey Signature.svg
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1764
Fallodon, Northumberland, Anglia
Data i miejsce śmierci 17 lipca 1845
Howick, Northumberland, Anglia
Flaga Wielkiej Brytanii Premier Wielkiej Brytanii
Okres od 22 listopada 1830
do 16 lipca 1834
Przynależność polityczna Wigowie
Poprzednik Książę Wellington
Następca Lord Melbourne
Charles Grey, 2nd Earl Grey Signature.svg

Charles Grey, 2. hrabia Grey KG PC (13 marca 1764 - 17 lipca 1845), między 1806 a 1807 znany jako Wicehrabia Howick, był Premierem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii od 22 listopada 1830 do 16 lipca 1834. Był członkiem partii Wigów, a także jednym z głównych twórców Ustawy o reformie z 1832 (ang. Reform Act 1832). Jego rząd podjął także kroki w sprawie abolicji niewolnictwa w Imperium Brytyjskim. Prócz jego politycznych osiągnięć, jest znany także ze swojego związku z herbatą Earl Grey[1].

Wczesne życie[edytuj]

Wywodzi się z nortumbriańskiej rodziny o długich rodzinach osiadłej w Howick Hall. Grey był drugim, acz najstarszym pozostałym przy życiu synem generała Karola Greya KB (1729-1807) i jego żony, Elżbiety (1743/4-1822), córki Jerzego Greya z Southwick. Miał czterech braci i dwie siostry. Kształcił się w szkole w Richmond, a następnie w Eton i Trinity College w Cambridge, gdzie studiował łacinę i angielski, a także recytację, co pozwoliło mu zostać jednym z najlepszych mówców parlamentarnych swojego pokolenia. Grey został wybrany do parlamentu z okręgu wyborczego Northumberland 14 września 1786, gdy miał zaledwie 22 lata. Został członkiem partii Wigów, obracał się głównie w towarzystwie Karola Jakuba Foxa, Ryszarda Brinsleya Sheridana i Księcia Walii, i wkrótce został jednym z najważniejszych przywódców partii Wigów. Był najmłodszym menadżerem komisji do spraw ścigania Warrena Hastingsa.

Charles Grey w błękitnym płaszczu, białej kamizelce i przywiązanym krawacie, i pudrowanych włosach, namalowany przez Henryka Bone (po Tomaszu Lawrence), sierpień 1794.

Grey był znany także ze swoich reform parlamentarnych i emancypacji katolików. Jego romans z Księżną Devonshire, aktywną polityczną działaczką, wyrządził mu małą krzywdę, choć prawie zmusił ją do rozwodu z mężem.

W 1806, Grey, wtedy Lord Howick, dzięki wysokiej pozycji ojca jako hrabiego Greya, został członkiem Gabinetu Wszystkich Talentów jako Pierwszy Lord Admiralicji. Po śmierci Foxa tego samego roku, Howick objął stanowisko ministra spraw zagranicznych i przewodniczącego partii Wigów.

Następnego roku rząd upadł, a Howick po krótkim okresie jako członek parlamentu z okręgu wyborczego Appleby od maja do lipca 1807, udał się do Izby Lordów w następstwie po swoim ojcu jako Hrabia Grey. Objął to stanowisko na 23 lata.

Wielka reforma[edytuj]

W 1830, gdy Książę Wellington zrezygnował w kwestii reform parlamentarnych, Wigowie wrócili do władzy z Greyem jako Premierem. Jego kadencja jest godna uwagi z powodu Ustawy o reformie 1832, która wniosła wyczekiwane reformy Izby Gmin i abolicję niewolnictwa w całym Imperium Brytyjskim w 1833. Z biegiem lat, Grey stał się bardziej konserwatywny i ostrożny w inicjowaniu bardziej daleko idących reform, zwłaszcza, że wiedział, że Król niechętnie popierał reformy. W przeciwieństwie do innych polityków, wydaje się, że preferował życie prywatne. Jego koledzy zauważali, że chciał rezygnować ze stanowiska po każdej porażce. W 1834 Grey zrezygnował z życia publicznego i zostawił swoje stanowisko Lordowi Melbourne.

Grey powrócił do Howick, ale ciągle miał oko na politykę nowego gabinetu pod wodzą Lorda Melbourne.

Ostatnie lata[edytuj]

Grey spędził ostatnie lata swojego życia w Howick, z jego książkami, rodziną i psami. Stawał się coraz słabszy i zmarł spokojnie w łóżku 17 lipca 1845. Został pochowany 26 lipca w tamtejszym kościele w obecności rodziny, bliskich przyjaciół i pracowników jego posiadłości.

Życie prywatne[edytuj]

Herb Sir Charlesa Greya, 2. Hrabiego Grey

Grey ożenił się 18 listopada 1794 z Marią Elżbietą Ponsonby (1776-1861), jedyną córką Wilhelma Ponsonby, 1. Barona Ponsonby z Imokilly i Luizy Molesworth. Małżeństwo było bardzo owocne, pomiędzy 1796 a 1819 para miała dziesięciu synów i sześć córek:

  • [córka] Grey [poroniona, 1796]
  • Luiza Elżbieta Grey (7 kwietnia 1797 - 26 listopada 1841); wyszła za Jana Lambtona, 1. Hrabiego Durham;
  • Elżbieta Grey (10 lipca 1798 - 8 listopada 1880); wyszła za Jana Crockera Bulteela. Ich córka, Luiza Emilia Karolina Bulteel, jest jedną z przodków Diany, Księżnej Walii, poprzez małżeństwo z Edwardem Baringiem, 1. Baronem Revelstoke;
  • Karolina Grey (30 sierpnia 1799 - 28 kwietnia 1875); wyszła za kapitana Jerzego Barringtona;
  • Georgiana Grey (17 lutego 1801 - 1900); nigdy nie wyszła za mąż;
  • Henryk Jerzy Grey, 3. Hrabia Grey (28 grudnia 1802 - 9 października 1894); najstarszy syn, podobnie jak ojciec został politykiem;
  • Generał Karol Grey (15 marca 1804 - 31 marca 1870); ojciec Alberta Greya, 4. Hrabiego Grey;
  • Admirał Fryderyk Wilhelm Grey (23 sierpnia 1805 - 2 maja 1878);
  • Maria Grey (2 maja 1807 - 6 lipca 1884); wyszła za Karola Wooda, 1. Wicehrabiego Halifax;
  • Wilhelm Grey (13 maja 1808 - 11 lutego 1815);
  • Admirał Jerzy Grey (16 maja 1809 - 3 listopada 1891); ożenił się z Jane Frances, córką Generała Patryka Stuarta;
  • Tomasz Grey (29 grudnia 1810 - 8 lipca 1826);
  • Jan Grey (2 marca 1812 - 11 listopada 1895); kanonik i rektor Durham;
  • Franciszek Ryszard Grey (31 marca 1813 - 22 marca 1890); ożenił się z Elżbietą Howard (1816-1891), córką Jerzego Howarda, 6. Hrabiego Carlisle i Georgiany Cavendish (córki Georgiany Cavendish, Księżnej Devonshire)
  • Henryk Cavendish Grey (16 października 1819 - 5 września 1880); kapitan armii;
  • Wilhelm Jerzy Grey (15 lutego 1819 - 19 grudnia 1865); ożenił się z Teresą Katarzyną, jedyną córką Stedinka, generała szwedzkiej kawalerii;

Gabinet lorda Greya, listopad 1830 - lipiec 1834[edytuj]

 Osobny artykuł: Rząd lorda Greya.

Zmiany

Upamiętnienie[edytuj]

Na cześć premiera czarną herbatę aromatyzowaną olejkiem bergamotowym nazwano Earl Grey.

W kulturze[edytuj]

Postać Charlesa Greya pojawia się w filmie Księżna z 2008 r. w reżyserii Saula Dibba. W postać przyszłego premiera wcielił się Dominic Cooper.

Przypisy

  1. Kramer, Ione. All the Tea in China. China Books, 1990. ISBN 0-8351-2194-1. Pages 180–181.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Poprzednik
Charles Grey, 1. hrabia Grey
Grey E CoA.png Hrabia Grey
1807-1845
Grey E CoA.png Następca
Henry Grey, 3. hrabia Grey